donderdag 21 september 2017

stand van zaken: week 38

oké, ik had een klein to-do-list gemaakt en ik ben er ook mee begonnen.
om te beginnen me voortuin, oké het is nog geen grote verbetering maar het begin van rotzooi ruimen is er.
op de vaste planten na en nog wat bodem onkruid is de boel leeg.
omdat me container vol zat kon ik nu niet verder.
en ik had nog anderhalve week te gaan voor deze werd geleegd, want de vaste planten die er nu in staan moeten er ook uit.
zeker die 3 grote struiken van de pioenrozen!
ben er nooit dol op geweest en nu gaan ze er aan.
sorry pa, maar ik heb niks met die bloemen en planten.
eigenlijk ben ik gewoon de hele boel aan het leeg trekken, en dan even bekijken wat ik er over heen ga doen om de groei van onkruid te remmen.
ik denk dat het randje (hekje) van de afrastering er ook wel uit gesloopt gaat worden. na bijna 30 jaar heeft die wel zijn dienst gedaan.
ik moet eerlijk zeggen dat voor ik begon iets had ingenomen voor de pijn die in me schouder kon komen, en toen ik niet meer verder kon heb ik er nog een ingenomen.
die dag ging alles redelijk maar de dag erna ...... verschrikkelijk!
ik kan dan ook zo kwaad worden als iemand langs loopt en zegt: zo werd tijd dat je er wat in ging doen.
ik heb via de gemeente om hulp gevraagd en via advertentie's, hulp om me te helpen omdat het voor mij te zwaar en pijnlijk is om alleen te doen. daar kreeg ik geen enkele reactie op en via de gemeente kreeg ik te horen niet in aanmerking te komen omdat ik, platweg gezegd niet kreupel genoeg ben.
als je het dan niet op een dag kan dan verdeel je het over een week, of je dochter kan toch helpen? hallo, kind heeft een rugprobleem en kan ook niet alles zo maar doen.
nee, dikke middel vinger iedereen! ik doe het wel zelf en neem de pijn voor lief maar liever geen commentaar als je geen enkele idee hebt van wat er achter iemands voordeur speelt.

en dan liet ik jullie in de stand van zaken week 36 al weten last te hebben van me keel.
ik ben bij de dokter geweest en het is ... strothoofd ontsteking.
vrij onschuldig, het is iets wat voort kan komen als je bijvoorbeeld verkouden bent maar het niet goed door zet, ik heb dit wel vaker gehad maar deze vorm is nieuw voor mij.
maar goed, we hebben netjes een kuurtje van medicijnen gedaan en alles gaat weer goed.
me keel voelt weer een stuk beter.
toch had ik ergens in me achter hoofd iets van "wat alles?"  ik wilde echt mezelf niet vergelijken met met me vader maar wetende wat hij had, ben ik niet van plan om zo iets af te doen als een verkoudheid of griep en dan later ontdekken dat het iets anders was.
het bracht me wel op de beslissing om voor de zoveelste keer die sigaretten eens achter wegen te laten en te stoppen.
we kunnen er over discussiëren of roken nou wel of niet de oorzaak is van kanker maar dat doen we niet! laat ieder zijn eigen mening houden en er ook zelf voor kiezen om wel of niet te roken.
ik doe een poging om te stoppen en dat kun je volgen op zondag in het blog 'stopen met roken' ... ik ben nu twee weken bezig en ik denk dat dit wel zo het moment is dat je heel hard moet door bijten om vol te houden.
dus, ik doe me beste iets te vinden om dat op te vangen en niet gelijk door me vol te duwen met snoep en koek.
momenteel drink ik me scheel aan water waar ik voor de smaak wat limonadesiroop in heb gedaan.
en door al dat water heb ik zo beetje abonnement op de wc.
maar ja schijnt weer goed te zijn voor je lichaam om de slechte stoffen uit je lichaam te scheiden om af te vallen.
het ziet er dus naar uit dat ik erg een win win situatie in de hand heb. stoppen met rokken en wat afvallen.

verder gaat hier alles zijn oude gang weer.
me dochter was wel een dag of wat gevloerd met een griepje, hoofdpijn, misselijk en de heel mikmak.
gelukkig nu weer beter en kon dan na 3 dagen weer de boel oppakken.
ze is inmiddels begonnen aan haar stage op de manege.
leuk maar ook zwaar, vooral de werkschoen zijn wennen. deze hebben een verharde voorkant, heb je wel nodig voor als een paard per ongeluk op je voet stapt.
haar eerste dag was leuk en ze heeft zin in de rest van de stage daar af te maken. ze heeft haar draai gevonden in wat ze wil.
hoewel ze wel veel last had van spierpijn geeft ze ook toe dat dat er bij hoort, je maakt gebruiken van spieren waar van je niet wist dat je ze had. de pijn in haar rug valt nog mee.
ze zijn nu haar ook aan het leren om meer vanuit haar benen te werken en niet vanuit de rug.
ze denken dus goed mee met haar, ze zien ook in haar mogelijkheden met paardrijden maar ook de wil om te leren hoe ze een eigen bedrijf met paarden in de toekomst kan runnen.
ze is in haar element! en ik vind het toppie om haar dan op te halen met die big smile op haar gezicht.
het zal geen makkelijk jaar worden met de examens maar ik heb vertrouwen in haar dat het haar gaat lukken.

tot het volgende blog ...


i.v.m de stage van me dochter zal op donderdag het weblog al om 8.30 online staan. 
(ik breng haar namelijk naar haar stage plaats en ze begint om 09.00)
dit zal dan zijn tot ongeveer eind januari 2018!



woensdag 20 september 2017

#postcrossing#74

hoi hoi,
zijn we weer met een nieuwe postcrossing, nummer 74 alweer uit deze reeks.
nog 26 te gaan en we zitten aan het 100ste blog.
maar dat is nog veel te ver weg om daar over door te zagen. (haha)

deze week even aandacht voor een blog op de site van postcrossing.
het is alweer een tijdje terug dat ze hadden gevraagd om foto's van hoe jij je kaartje post.
leverende erg leuk post op.
maar er werd ook duidelijk dat er nog al wat verschillende manieren zijn om je kaartje te versturen.
en dan bedoel ik niet hoe je brievenbus eruit ziet maar de plek.
ik bedoel waar doe jij je kaartje op de bus? bij je postkantoor of de brievenbus daar buiten, laat je het ophalen (kan in sommige landen) of staat er een op de hoek van je straat?
hoe dan ook postcrossing had er een poll over gemaakt en dit is de uit komst er van:

https://www.postcrossing.com/blog/2017/09/14/poll-results-where-do-you-mail-your-postcards

de brievenbus die ik veel gebruik staat hier schuin aan de overkant van waar ik woon.
helaas is het vandaag te mistig om er een foto van te maken, maar als ik voor me raam sta kan ik zo die oranje brievenbus zien staan.
ik denk dat het nog geen 200 meter is wat ik er voor moet lopen, lekker makkelijk dus.
dat betekend dat als me kaartje is geschreven ik hem snel en makkelijk op de post kan gooien.
iedere avond ( behalve op zaterdag) word de bus geleegd door de postdienst.

en dat brengt ons bij het kaartje wat deze week in die bus is gegooid!
dit kaartje gaat naar Duitsland.
niet zo heel ver maar dat maakt niet uit, de afgelopen 3 weken gingen we al aardig ver dus deze week wat kort aan huis.
dit kaartje gaat 347 km reizen voor die ergens in Duitsland bij iemand door de brievenbus komt.
over het algemeen is dit al met 2 á 3 dagen dus lang hoeft de ontvangster er niet op te wachten.


inmiddels is me postzegel probleem weer opgelost en heb ik er weer die ik altijd gebruik.
wel merkte ik dat ik weer nodig moet gaan shoppen voor kaarten. me voorraad begint weer erg mager te worden dus van de week maar eens even zien of ik er een paar bij kan scoren.
zal wel lukken denk ik, denk dat ik wel even de boekenshop binnen ga om de molens met kaarten door te spitten. altijd leuk en wie weet, misschien dat ik nog een leuk boek vind om te lezen.
voor deze week bedank ik jullie weer en graag tot volgende week ...




dinsdag 19 september 2017

#TBM #13 ... uit de oude doos!

één keer per maand is dit onderdeel op het weblog te vinden.
wie kent het niet ... een foto op instagram of facebook misschien zelfs op twitter met daar bij de #tbt?
dit staat voor Trough Back Thursday. waarom donderdag? geen idee.
maar dat bracht het idee van #TBM : Trough Back Memories, oftewel een foto waar ik een leuke herinnering aan heb of gewoon een leuk moment met een grappige verhaal, maar het kan ook iets triest zou kunnen.
let op! mochten er gezichten van persoon opstaan kan ik deze bewerkt hebben zo dat ze niet zichtbaar meer zijn. dit i.v.m de privacy van deze mensen.


golfen
dit is alweer een foto van ruim 7 jaar geleden. om precies te zijn was dit in het pinkster weekend van 2010.
we waren toen op de camping bij de ouders van me toenmalige vriend. (we zien elkaar nog wel maar zijn nu gewoon goede vrienden)
als ik vind mezelf op foto's echt drie keer niks maar soms moet je voor wat herinneringen je op de foto laten zetten.
als ik naar me dochter kijk dan is die echt zo veranderd!
je kan je bijna niet voorstellen dat ze in december al weer 16 jaar word, kleine meisjes worden groot.
golfen, ik speel het heel graag op de wii maar het is toch wel anders zo in het echt.
omdat we geen zwemspullen bij hadden waren we gaan golfen.
oké, niet om vervelend te doen maar ik speelde nog wel beter dan me dochter en me ex vriend.
toch moet je je niet vergissen, het lijkt zo makkelijk om even te gaan golfen maar het belangrijkste was dat we erg veel lol hebben gehad.
heerlijk hoe iemand zo goed gericht probeert te slaan en de bal nog niet in de buurt komt van waar die echt moet wezen.
oké, via de wii sla ik in 3 of hooguit 4 beurten de bal in de put maar hier had ik soms toch wel wat meer nodig.
dan was er nog een met een soort boog waar die bal door moest voor die in de put kwam.
nou die heeft niemand gehaald, dat weet ik nog wel.
je hebt voor het afleggen van zo een baan met gemiddeld zo een 16 holes met zijn drie toch wel een uurtje of twee nodig.
en het was niet overdreven warm maar na een half uurtje zo in de zon putten krijg je het toch wel warm.
dus na de golf nog even genieten van een ijsje bij de speeltuin.
buiten golfen hebben we wel meer leuke dingen samen gedaan. varen met de boot vond me dochter altijd erg leuk.
het mogen duidelijk zijn dat de relatie verder niks is geworden, hoe leuk het ook was om samen dingen te doen miste er ook best wat punten in de relatie die voor mij als een gemis werden gezien en daarom de relatie heb gebracht naar het punt "vrienden".
we hebben zeker een leuke tijd gehad maar die leuke dingen doen me dochter en ik nog steeds.
alleen nu met zijn twee en soms delen we dit met vrienden er bij. wat ook heel gezellig kan zijn.


dit was voor deze maand #TBM, volgende maand weer een nieuw blog met een andere foto.

tot het volgende blog ....




zondag 17 september 2017

stoppen met roken #2

poging nummer "ik ben de tel kwijt" ... nee, echt ik weet niet hoe vaak ik nou al geprobeerd heb om te stoppen maar nu moet ik echt gaan door zetten.
me keel was behoorlijk geïrriteerd en ik zal niet zeggen dat het door het roken komt maar ik wil wel de boel eens over een hele andere kant gaan gooien.

na 31 jaar roken en de ervaring van me vader en zijn ziekte, sarcoom waar hij in 2013 aan is overleden, gaan we eens flink oorden stellen aan mezelf.
met een app op de telefoon die dingen voor me bij houdt ben ik aan de slag gegaan.
naast het stoppen met roken heb ik ook het voornemen om, iedere dag, als het niet regent, te gaan lopen.
ik ben nu 44 jaar en het word tijd om eens wat slechte gewoonten over boord te gooien.

nou dat voornemen van lopen is al goed de soep in gegaan. het weer werkte hier nou niet echt lekker mee.
en met alle stormwind en regen die we hier hadden ga ik echt niet lopen, zelfs de hond weigerde soms om naar buiten te willen om haar behoefte te doen!
inmiddels ben ik wel 10 dagen gestopt met roken. ik voel me goed en heb soms nog steeds de neiging om te zeggen: stik maar ik steek er een op!
maar ik heb een regel in me hoofd gezet die ik dan herhaal: ik ga geen appels en peren vergelijken maar ik wil niet net als me pa eindigen! 
wil ik wel even voorop stellen dat er nooit is gezegd dat hij door het roken de sarcoom heeft gekregen.
maar ik doel meer op het feit dat ik last had van me keel, dit bleek achter af een strothoofd ontsteking te zijn. maar me eerste zorg was wel dat je gaat denk: zou ik ook?

intussen heb ik al weer wat mijlpalen verdiend.
ik meer dan een week al niet gerookt, dat zijn ruim 120 sigaretten die ik niet heb gerookt en daar mee heb ik rond de 35 euro bespaard.
wat ik nu heb bespaard hou ik wel apart, wat ik er mee ga doen weet ik nog niet.
maar dat gaat wel goed komen, me dochter en ik hebben nog genoeg plannen wat we zouden willen doen.
het zal nog even door sparen worden maar wie weet, een reisje naar Los Angeles misschien in de toekomst, met een 5 jaren plan daar aan vast geplakt. ik zeg een 5 jaren plan omdat er hier altijd el iets tussen komt als we iets geplant hebben war de de planning weer helemaal omgegooid wordt.
het wordt nog even door sparen, maar wie droom van iets heeft ook een doel om aan te werken.

hoewel ik soms toch nog naar die sigaret verlang zou de fysieke afhankelijkheid naar nicotine zijn afgenomen.
verder zou me bloedsomloop en de huidhydratatie aan het verbeteren zijn. en ik zou minder last moet hebben van vroegtijdige rimpels.
nou maakte ik me om rimpels toch al niet druk maar het is wel mooie meegenomen als dit er tegen kan helpen. en ik zou inmiddels mijn leven met ruim 12 uur verlengt hebben. 

oké, dat was voor nu even een up-date hoe het gaat met het gestopt zijn met roken.
volgende week deel ik er nog een met jullie en dan ga ik dit verder onder brengen in stand van zaken.
dit verschijnt regelmatig online dus ik hou jullie op de hoogte hoe het gaat en of ik het nu wel ga volhouden.
ik doe me best maar er zullen heus nog wel wat momenten komen dat ik streng moet zijn voor mezelf en toch moet volhouden. 
ik denk dat we maar eens een plan gaan opstellen wat we gaan doen als ik bijvoorbeeld 3 maanden niet meer rook. eens zien wat ik kan bedenken?

tot het volgende blog ....

vrijdag 15 september 2017

de mooiste vrouwen uit de jaren '90

de jaren '90 ligt al heel lang achter ons maar het lijkt alsof ze alleen gisteren waren. 
bedek je eens dit: hoe we naar huis zouden gaan om onze favoriete show te zien, de prachtige supermodellen te bewonderen en de beroemde hits mee te zingen? 
hoe tijd vliegt!
vandaag nemen we een kijkje in die goede oude dagen en eens zien hoe de mooiste vrouwen uit de jaren '90 in de loop der tijd zijn veranderd.


Julia Roberts


1990 - 2017

Mariah Carey

1993 - 2017

Pamela Anderson

1990 - 2017

Cher


donderdag 14 september 2017

kattenstreken #5

met drie katten in huis is het beslist niet saai.
en ze kunnen heel lief zijn maar soms .... soms hebben ze van die momenten dat je ze uit hun bol gaan.
je kan ze waarschuwen maar dat help niet altijd en soms doen ze dingen en die blijven ze doen tot vervelends toe.
regelmatig ga ik dit delen met jullie wat ze weer hebben gedaan.
ik hoop van die momenten iets te kunnen laten zien met een foto of misschien een filmpje.
Dit zijn Rambo, Frodo en Nala, en dit zijn de verhalen uit hun leventje.
laat je niet misleiden door hun schattige kopjes!


tijdens mijn vakantie was onze hond naar het pension.
beest is nu nog van slag! het ritme van uit laten ligt nu op eens heel anders dan wat ik normaal deed.
en ze heeft een buik! nou, goed verzorgt is ze wel, dat is zeker.
met haar onder de zorg van het pension hadden de heren het huis voor zich alleen.
natuurlijk was er oppas voor hun geregeld die er voor zorgde dat ze hun eten en drinken kregen en de kattenbakken werden verschoont.
dat is allemaal prima verlopen, had ook niet anders verwacht.
hoewel? Nala liet zich niet zomaar aaien of kwam naar ze toe. wat ik wel bijzonder vond, ze kent ze en dan nog deze reactie? zeker beledigd omdat ze in deze dagen geen vlees uit blik kreeg.
bij thuis komst waren ze blij dat we er weer waren, en ik was blij ze weer te zien.
echter viel mij oog op de tegels in de gang waar ik bloed zag liggen. lang hoefde ik niet te zoeken naar het slachtoffer, Rambo.
deze had een redelijk aardige grote wond op zijn oor, waar nog bloed en rommel uit kwam.
welkom thuis zullen we maar zeggen.
dit is de wond na 2 dagen, het zat dicht.
na water te hebben gekookt en af laten koelen ben ik het gaan schoon maken, en dat moet je doen door even oorlog te voeren met Rambo, die zich niet zo makkelijk liet helpen.
uit de wond haalde ik een stukje huls van een nagel.
ik vermoed dat deze met een vechtpartij is blijven zitten en min of meer is gaan ontsteken.
de ontsteking zal door de druk wel zijn gesprongen, dat verklaarde het bloed op de tegels.
dit schoon maken heb ik zo een paar dagen gedaan.
inmiddels is de wond niet meer dan een stipje op een kaal oor. of het haar nog terug gaat komen? we zullen zien.
Rambo maakt het verder prima en lijkt er verder ook geen last meer van te hebben.


Frodo die doet zijn dingen zo als altijd weer.
voor het raam zitten en naar buiten gluren.
bij Nala vraag ik me af tegen welke deur die is op geknald?
die is zo gestoord als het maar kan, als of ze afgeschoten wordt en dan als een idioot door het huis vliegen en dan na een minuut of 2 valt ze neer.
bij de waterbak in de keuken, en zo blijft ze dan liggen. ze drink niet maar ligt gewoon zo erbij.
ik zweer je die kat is gestoord! Frodo kijkt er eens naar en laat het gaan.
Rambo wil nog wel eens een poging doen er in mee te doen.
vooral lachen als ze dan even zit, in een aanval-houding en Rambo op eens super snel achter hem staat.
jump! van schrik in de lucht en er schiet er niet een maar twee weg.
dit heeft me dus al een kop koffie gekost die werd om gegooid.

maar ondanks hun streken was hun reactie op de hond Isa toen we haar hadden opgehaald uit het pension een die niet in geld is uit te drukken.
alle drie stonden haar kopjes te geven, Rambo was degene die het nog bonter maakte, die liep haar zo een beetje de hele dag te volgen en bleef maar kopjes geven.
zelfs als ik met haar naar buiten ging om uit te laten, zag je bij terug kost het silhouet van Rambo bij de voordeur zitten, wachten tot we weer terug waren.
ja Rambo en Isa zijn echt wel maatjes.

dat was het voor deze keer, tot de volgende keer.
poot van Rambo, Frodo en Nala






woensdag 13 september 2017

#postcrossing#73

hoi hoi,
daar zijn we weer met een nieuwe postcrossing en deze week werd ik even op de feiten gedrukt dat we zo dankbaar moeten zijn voor wat we hebben.
en dan doel ik op de verwoestingen die verschillende orkanen hebben aangericht.
je staat er niet altijd bij stil en je lees er over in de krant of je hoort het op de tv, maar als je dan een adres krijg en het dringt tot je besef door waar het is dan moet je toch even slikken.

en dat brengt me gelijk naar de kaart voor deze week.
deze kaart gaat naar de USA, en toen ik het adres zag schrok ik toch wel even.
de plaats waar deze kaart naar gaat is ergens in Texas en dicht in de buurt van het gebied wat getroffen is door orkaan Harvey.
het ligt aan de rand van het getroffen gebied maar je weet nooit hoe de schade er precies voor staat.
dus ik hoop dat deze kaart wordt ontvangen. maar eerst zal deze kaart 7998 km gaan reizen per post.
ik heb geen lang verhaal over mezelf op geschreven maar gewoon een een medeleven en de hoop uit geschreven dat de ontvangster en haar familie veilig zijn.
nu is het afwachten, of de kaart gaat aankomen. ik hoop van wel, dat zou een goed teken zijn.

deze week word je even met je neus op de harde narigheid van de orkanen die over een deel van de wereld hebben geraasd. zoals in Amerika en de eilanden als Sint Maarten.
je kent de mensen niet waar je een kaart naar stuurt maar je kent wel de verhalen van het nieuws op tv. en of dat nu alleen aan mij ligt of andere daar ook last van hebben maar als je die beelden ziet doet het iets met je.
Nederlands kunnen lekker klagen over onze regering of andere zaken maar we hebben een dak boven ons hoofd en we kunnen voedsel op onze tafel zetten voor ons gezin.
dat het bij de ene wat makkelijker gaat dan de andere is een feit maar we hebben nog iets wat we ons thuis kunnen noemen.
in de getroffen gebieden zijn ze het kwijt! en al zijn ze nu alle hoop verloren, laten we hopen dat met de vele hulp de wederopbouw snel kan beginnen.
wees dus dankbaar voor wat je hebt, voor je het weet ben je het weer kwijt.

deze week loopt dus even iets anders.
ik heb deze week geen kaarten ontvangen wel is er een kaartje van mij aangekomen.
de kaart uit postcrossing 71, dat waren er twee. de kaart naar Frankrijk was al aangekomen, maar nu heb ik ook het bericht ontvangen dat de andere kaart naar Taiwan ook is aangekomen.
deze heeft na 14 dagen en 9531 km te gereisd zij bestemming bereikt.
en dat is een stuk vlugger gegaan dan ik had verwacht, maar wel blij dat de kaart is aangekomen.

bedank voor deze week en graag tot volgende week ....