maandag 30 mei 2011

vol weekend

ooit zei er iemand tegen me dat ik als moeder te veel tijd achter de computer door breng en niet genoeg tijd met me kind besteed.
geloof me als er iemand is die dat nu weer tegen me zegt dan mep ik die persoon gelijk tegen de vlakte aan.
dit weekend was echt bomvol met dingen die we samen hebben gedaan. en we hebben beiden genoten van onze tijd samen.

het begon vrijdag al,even naar intratuin.
ik ben een enorme emotinele belanghebber van vaste dingen en een daar van is planten voor het graf van me moeder en me opa en oma.
de tijd is er weer dat je best veel en fleurige dingen kan vinden.
de keuze is gevallen op chineese anjers,een rode voor bij opa en oma en me dochter zocht een roze uit voor bij me moeder op het graf.
bij de afdeling dieren zagen we iets wat wel grappig was maar waar ik me ook bij afvraag: kun je dat wel als huisdieren beschouwen?
prairiehondjes,leuk en schattig om te zien maar als je de prijs ziet dan krab je je eigen toch even achter de oren.


zaterdag zijn we naar bergen op zoom gegaan.
eerst winkelen en we zouden naar de bioscoop gaan,naar de film rio.
winkelen was meer kijken dan kopen,we hadden niet echt wat nodig maar zo windowshoppen is ook wel eens leuk.
om half 2 begon de film dus een kwartier ervoor waren we er al.
beker cola en wat te knabbelen en hup..plaastje zoeken.
de film was in 3d dus je moest zo een maf brilletje op.
wel apart,het sneeuwmoment in de film was wel leuk,als of de sneeuw echt in de zaal valt en als je dan zo rond je kijkt zie je kinderhandjes in de lucht een poging doen om de sneeuw te vangen.

ja het is een super leuke film die ik echt aanraad.

en of we nog niet genoeg hadden gedaan zijn we zondag naar ouwerkerk gegaan naar het watersnoodmuseum.
we zijn hier al eens eerder geweest maar we wilde er graag nog eens naar toe.
sommig dingen zijn nog het zelfde maar er was ook weer nieuwe spullen.
vooral foto's waren er nu weer veranderd.
in een van de laaste hallen kun je ook wat proefjes doen.
zo als de werking van zoet en zout water via de sluizen die we kennen.
ik zelf ken wel een hoop van de verhalen die daar worden weer gegeven.
me vader was 19 jaar in 1953 en heeft de ramp dus meegemaakt,hij zelf was een van de mensen die hier op het dorp mee heeft geholpen met de dichten van de dijken.
herinneren,leren en vooruit kijken is het motto van het museum en ik sluit me daar bij aan.


zo,het was een echt vol weekend die ik samen met me dochter heb ondernomen.
vanmiddag ga ik de graven bezoeken en de planten er neer planten.
dat doe ik dan liever weer alleen zonder me dochter.
tja..euh..me moeder is 26 jaar geleden overleden,en hoewel het een plekje heeft kan ik het niet nalaten om om zo een moment een traantje lost te laten..zei toch dat ik op dat vlak een emotioneel type ben.

tot het volgende blog......

zondag 22 mei 2011

stille hoop

hoeveel pijn kan je hart verdragen
hoeveel ellende kan je doorstaan
hoeveel rampen, tegen slagen
hoeveel zware klappen kan je aan
hoeveel leed kan je alleen verdragen
hoe dapper moet je zijn
om geen mens te laten merken dat je hart breekt van de pijn
hoeveel dromen moet je laten varen
hoe sterk moet je op je benen staan
om je zelfvertrouwen te bewaren
en je totaal niet te laten gaan
hoeveel tranen moet je laten vloeien
voor de diepste wond heelt
en de liefde nog een keer kan bloeien
in een hart dat veel geleden heeft


Er is een ding wat ik weet
er is iets dat ik niet vergeet
dat er iemand is zo lief
ben jij misschien mijn hartendief?
Echte liefde gaat niet stuk
ware liefde tussen jou en mij..
ware liefde van ons allebei..
ware liefde geeft geluk..
maar echte liefde gaat nooit meer stuk!



tot het volgende blog....

donderdag 19 mei 2011

streekmuseum de meestoof

woensdagmiddag: het regent dus wat kunnen we eens gaan doen?
moeder komt met het idee om naar het streekmuseum te gaan in sint annaland.
me dochter vondt dat wel leuk,zij was er al eens geweest maar ik niet.
het leek me wel leuk om daar eens rond te gaan neuzen.
en eerlijk is eerlijk ik vondt het er ook leuk.
verschillende ding die ik er zag had ik me vader of me opa en oma wel eens over horen vertellen.
de klederdracht was mooi om te zien,ik had me vader al vaak horen vertellen over hoe zijn oma er in rond liep.
me dochter en ik moest wel lachen om de bijnaam van het zwarte rouwhoedje:kapotje.
voor de moderne onder ons die snap misschien wel waarom wij daar om moesten lachen,het is nou niet echt een benaming waar bij je aan een rouwhoedje denkt.



een woningkamer ingericht zo als vroeg gaf mij een beeld van hoe me vader opgroeide.
klein en dan met een heel gezin.
de beddestee was iets waar van ik ook zo veel had gehoord,en dan voornamelijk het geruzie wat hij had met zijn oudere broer omdat als ze er net in lagen die eruit ging voor een bezoek aan het toilet.
zo veel spullen die je er ziet daar kunnen we ons echt niet meer van voorstellen om zo te leven.
maar wel mooi om te zien.
het schooltje was er ook zo een,als ik zie naar hoe mij schooltijd was dan is dat al weer heel anders als die van me dochter nu.
maar deze school was van uit de tijd dat me pa naar school ging.



je bent echt even in de tijd van vroeger.
herrineringen aan de waternoodramp van 1953 vind je er ook terug.
een huis zo als ze waren na de ramp staat er na gebouwd.
en in een boerenschuur zie je de ambachten van de smit,timmerman of klompenmaker terug.het was een leuke middag.
er ligt ook een oud kerhof achter het museum,thuis hoorde ik van me pa dat zijn opa en oma daar begraven moeten liggen.
toch wel jammer dat we dat stukje niet hebben bezocht,toch maar een keer terug,wil toch wel graag eens de graven zoeken van me me over grootouders.

via de onderstaande link vindt je nog meer foto's die ik in het museum heb gemaakt.
http://www.facebook.com/media/set/?set=a.1296866259689.47018.1171331575&l=a24d0c40ef

tot het volgende blog....

dinsdag 17 mei 2011

update: is al weer zo lang geleden.

zo dat was al weer een tijdje geleden dat er een blog van me was.
maar..ik ben er nog en ik heb weer ff wat tijd vrij gemaakt voor een blogje.

de laaste weken was ik wat drukjes.
me ex-schoon-ouders zijn gaan verhuizen en heb ze daarbij geholpen.
inmiddels zijn ze over en samen met me dochter zijn we er een weekje geweest voor een korte vakantie en gelijk even hun nieuwe huisje bewonderen.
van uit zeeland zijn ze nu vertrokken naar drente.
me dochter was er eerst wat verdrietig onder dat opa en oma zo ver weg gaan maar nu ziet ze er ook wel weer een voordeel in,een nieuw adres voor de vakantie om te logeren.
en ze is dan in de buurt van haar 2 neefjes en haar nichtje dus die kan ze dan ook wat vaker zien en gezellie met ze spelen.

intussen heb ik zelf ook niet stil gezeten.(huishouden gaat gewoon door)
steeds vaker hoor ik de geruchten dat hyves er mee gaat stoppen.
per november 2011 zou de stekker er uit gaan en vele stappen over naar facebook.
ik ben daar geen uitzondering op,ik had al facebook maar surf nu meer daar naar toe dan naar hyves.
zo beetje alles heb ik er al afgehaalt en zelf me profielfoto aan gepast met een soort van verhuisfoto.



het is een ware hype die foto.
op vele profielen van hyves heb ik deze al gezien.
sinds de overnamen van de telegraaf van de website hyves loopt het niet echt lekker.
wat hier de oorzaak van is kan ik niet zeggen maar vele mensen zijn al overgestapt op facebook.
verschilende spelletjes die via hyves waren te spelen vindt je ook op facebook.
een verschil:de spellen werken wel en blijven ook werken!

goed het is ieder zijn eigen keuze wat hij of zij doet.
een snel blik op me hyves en dan hup..naar facebook.
en wanneer de boel nou echt plat gaat? we wachten het wel af.

tot het volgende blog....