zondag 28 februari 2016

deel 3 en laatste deel van: oude liefde, nieuwe kansen.

deel 1 en 2 nog niet gelezen? hier volgende de links er naar.

deel 1:
http://scoozie-mouse.blogspot.nl/2016/02/deel-1-oude-liefde-nieuwe-kansen.html

deel 2:
http://scoozie-mouse.blogspot.nl/2016/02/deel-2-oude-liefde-nieuwe-kansen.html


en dan nu het laatste deel van mijn online verhaal, veel lees plezier!





OUDE LIEFDE, NIEUWE KANSEN (deel 3)


Toen Madison wakker werd was Victor niet naast haar, ze voelde een lichte paniek op komen. Toen ze het geluid uit haar keuken hoorde zakte dit weer weg.
Snel trok ze iets aan en liep in de richting van het geluid.
Victor stond gekleed in alleen een broek, de koffie stond al te pruttelen.
Victor draaide zich om, 'je keuken heeft een waardeloze inrichting als het op voedsel aankomt, dat weet je mag ik aan nemen?'
Madison stapte op hem af, sloeg een arm rond zijn nek en met haar andere hand, liever gezegd vinger trok ze een lijn van af zijn borstkas naar de rand van zijn broek terwijl ze hem kuste.
'alles wat je nodig heb kan je beneden vinden' was het antwoord toen ze los liet.
Een lichte grom ontging hem, 'Maddie, je toko beneden is prima op orde maar je zou het hier boven ook eens wat beter kunnen ordenen, je gaat me niet vertellen dat je alles beneden moet halen als je iets wil hebben?' hij hoefde het antwoord niet eens te horen want dat kon hij op haar gezicht af lezen.
'Laten we douchen en dan beneden iets te eten op zoeken, ik moet vandaag nog wat dingen regelen die ik niet kan laten liggen, ze zijn …. best wel belangrijk voor mij.'
Madison trok een wenkbrauw op, 'belangrijk voor jouw?'
'Ik kan je er verder niks over vertellen, schat. Maar ik beloof je dat alles goed gaat komen met jouw, met ons, zonder Newman, dat beloof ik je.'
voor dat er nog iets gezegd kon worden trok hij haar mee naar de kleine douch,precies groot genoeg voor twee.
Beiden ging hun eigen weg die dag, Madison in de Cotton's Shanty en Victor op zijn kantoor in het dorpshuis.
Victor had voor hij naar zijn kantoor was gegaan langs de kerk gegaan, daar had hij met pater Domini Jan besproken waarom hij gebruik wenste te maken van de kerk.
Dit was geen enkel probleem geweest, tevreden zat hij nu achter zijn bureau.

De week was verder rustig verlopen, hun dagelijkse routine was zo als altijd maar  in de avonden en nachten waren ze weer samen zo als vroeger. Hun relatie was weer aan het opbloeien. Hij had nog steeds niks gezegd over waar hij mee bezig was.
Wel had hij terloops laten vallen dat er voor 18 februari een meeting stond gepland waarbij de inwoners door Newman zelf werden in gelicht over de plannen die hij had.
Madison had niks gezegd, haar gezicht zag er wel gespannen uit na de mededeling.
Voor hem stond een email die gericht was aan Newman, nadat het nog eens had nagelezen verzond hij hem.
Eerder deze ochtend had hij het genoegen gehad Randy King te spreken. Deze was op zijn zachts gezegd niet blij met de omstandigheden. Heel kort had hij laten weten het te betreuren dan Madison op deze manier werd behandeld en dat ze dit niet had verdiend, een kleine verwijzing na hem zelf dat hij schuldig was geweest in de hele affaire gaf hij toe maar meer ook niet.
Tot Victors opluchting was hij bereid mee te werken aan dit plan om Jack Newman publiekelijk ten schande te zetten.

Jack Newman nam een slok van zijn whiskey, hij voelde zich meer dan voldaan.
Zijn ogen geleden weer naar de mail die hij van Davis had ontvangen.
Hij kreeg de kans om de bewoners van Cottonshall zelf te vertellen over zijn plannen met de mondain. Hij moest maar eens aan die Madison laten weten dat ze de bevolking enthousiast moest maken voor hem, ze had wel geprobeerd stoer over te komen maar ze had behoorlijk de schrik in haar ogen staan en op dat moment was Davis binnen gekomen, hij had haar hart slagen horen overslaan.
Hij glimlachten tevreden, dit zou zeker weer een geslaagd project worden.
Voor nu was zijn plan om een ski resort te maken van die berg genoeg, als dat er eenmaal was zou hij over gaan tot de volgende stap, chalets waar de toeristen konden verblijven, voorlopig liet hij nu alles vanaf Sommershall verlopen.
Tegen de tijd dat hij hier met de huisje ging beginnen konden die boeren er niks meer tegen doen. 
'Miss Schneider, u verleden gaat mij helpen een nog rijker man van mij te maken, en als je slim genoeg bent kan het jouw zaak ook veel gaan opleveren.'
Jack bracht een toost uit op zich zelf. 
Hij was niet erg geliefd bij vele mensen maar dat interesseerde hem niks, met aardig zijn kom je niet ver had hij ooit gezegd en daar stond hij nog steeds achter.
Toch was hij zich er ook van bewust dat hij niemand had om alles wat hij opgebouwd 
aan na te laten. Het idee wat hij in zijn hoofd kreeg maakten hem hard aan het lachen.

De dagen verliepen in Cottonshall zo als altijd, iedereen was druk met zijn eigen bezigheden.
Bij de Kents in de winkel was het al een zee aan hartjes met Valentijnsdag in aan toch. Yasmin Chapman, was al volop bezig om diverse lekkernij te bakken.
De Kents en Yasmin hadden gezamenlijk de lokale winkel, Yasmin was de dochter van oude Barry, Madison had van haar de kroeg over genomen, zij had er niks in gezien, haar hart lag bij bakken en de samenwerking met de Kents was een hit geweest voor beiden.
Madison had in de Shanty schaaltjes staan met koekjes van Yasmin in hartvormen.
En het was een hele klus om er van af te blijven, ze waren zo lekker!
Toen Jade en Josh op een avond aan haar bar hadden gezetten kon ze het niet laten hun een beetje te plagen. 'Josh, je gaat haar zeker ten huwelijk vragen met Valentijnsdag?'  De schrik op het gezicht van Jade was hilarisch geweest.
Josh had haar gerust gesteld dat hij dat niet ging doen, nog niet dan.
Hij had de bal terug gekaatst naar Madison, 'ik zou zo denken dat jij en Vic eerder kunnen gaan trouwen, jullie kennen elkaar al langer dus vergeet die weg gegooide jaren en loop gelijk door naar het altaar.'
Madison had gelachen het het van de hand gedaan met niet te hard van stapel lopen.
Maar als ze eerlijk was dan was er niks liever wat ze op dit moment nog wilde, als zijn vrouw aan zijn zijde staan. Ze zou er een contact voor tekenen dat ze bij een scheiding niks van zijn bezittingen zou krijgen.
De gedachten schudden ze weer van zich af, nee, hij wist dat het haar niet om zijn bezit zou gaan. 
Snel ging ze over op een ander onderwerp.
Inmiddels was bekend dat op 18 februari een bijeenkomst zou zijn voor de inwoners 
in verband met de plannen van Newman.

Victor had het grote bad op sierlijke leeuwenpoten gevuld en nu lagen ze samen erin.
Daar voor hadden ze, zo als vele avond nu al de liefde bedreven.
Op deze Valentijnsdag had Victor haar verrast met kleine hapjes die hij één voor één haar had gevoerd, na ieder stukjes nam zijn mond bezit van de hare. 
Uit eindelijk waren ze gestopt met het eten en langzaam waren haar en zijn kledingstukken verdwenen, verspreid van de woonruimte tot naar de slaapkamer waar hij iedere centimeter van haar lichaam had bedolven met kusje, zelf had ze de kans gezien om de rollen om te draaien en had hem tot een climax had gekregen waar na hij met een zwaar grommend geluid, zonder verder een woord te zeggen bij haar binnen was gedrongen.
Madison lag tegen hem aan, ze genot hier van. Ze waren beiden stom geweest om 4 jaar langs elkaar heen te draaien terwijl ze beiden nog van elkaar hielden.
Victor sloeg zijn armen nog iets steviger rond haar en drukte een kus in haar nek.
Zijn gedachten gingen op volle toeren, moest hij haar vertellen van King? 
Ze zou dit vast niet leuk gaan vinden, de tijd in New York was alles behalve leuk geweest. Ze was zo veel goeds beloofd en uiteindelijk was ze de stad ontvlucht om hier een nieuwe, en zeker succesvol leven te beginnen.
Er klotste water over de rand, Madison had zich, zover dat in het bad ging omgedraaid en op zijn schoot gaan zitten.
Hij boog naar voren om haar in haar nek te kussen en langzaam een spoor te trekken naar haar borsten. Met een hand kneden hij een borst terwijl hij zachtjes op de anders zoog. Een kreun ontsnapte uit haar mond, door het zacht wrijven in zijn schoot had zijn mannelijk instinct gereageerd.
Met zachte bewegingen bedreven ze wederom de liefde in het bad. 
Toen ze beiden weer in elkaars armen in haar bed lagen wist Victor een ding zeker.
Wat er ook zou gebeuren Madison wild hij niet meer kwijt. 
Als alles achter de rug was zou hij haar vragen zijn vrouw te worden!

De dagen sleepte zich voort, het was inmiddels donderdag en deze avond was de meeting in de kerk. Madison begon steeds meer de kriebels te krijgen.
Wat als Newman alles vertelde? Na een tijdje dubben nam ze een besluit wat ze zou doen met Newman en haar verleden.
Randy King had zijn woord gehouden en was eerder die middag volgens afspraak gekomen. Pater Domini Jan had hem opgevangen bij de kerk.
Victor was samen met Robert Miller en Wyatt Woods gekomen, dit waren de twee plaatselijke wetshandhavers van het dorp en hoewel Victor hoopte dat het niet nodig was had hij hun toch ingelicht over wat er speelde met Newman. 
Samen hadden ze het plan door genomen, Newman zou zijn verhaal doen, omdat Victor had laten weten niet in zee te gaan met hem en ook de reden waarom. Beiden agenten kon het begrijpen.
'Ik denk ook niet dat we hier in Cottonshall zitten te wachten op nog meer toeristen en zeker niet over de rug van onze Madison' had  Robert Miller gezegd.
Randy en Victor hadden samen nog besproken wat er in het verleden was gebeurd.
De toon waar op Randy sprak over Madison stond Victor niet aan, hij had duidelijk spijt van hoe de zaken waren gegaan en dat hij haar was kwijt geraakt.
De middag ging voort en ieder ging zich op zijn eigen manier voorbereiden op de avond. Pater Domini Jan had Randy King onder zijn hoeden genomen en zorgde er voor dat niemand door zou hebben dat hij er was.  

                   
Het was al tegen half acht toen Madison de kerk binnen stapten samen met Nora, Jade en Josh.
Nora kneep zachtjes in haar hand, 'komt goed, meid.'
Madison slikt en knikte, ze liepen door om een plaatsje te zoeken.
Voor in de kerk stonden Victor met pater Domini Jan en Jack Newman.
Madison voelde een rilling over haar rug gaan, die vent gaf haar de kriebels maar ze had een besluit genomen en daar bleef ze bij.
Toen iedereen die naar de kerk was gekomen een plekje had gevonden stapte Victor naar voren.
'Ik wil jullie alvast bedanken voor jullie komst, ik heb deze avond georganiseerd zo dat ik jullie als inwoners de kans kan geven te horen wat onze gast, Jack Newman voor plannen heeft wat betreft Cottons mountain. Dit gaat ons allemaal iets aan dus ik geef het woord nu aan meneer Newman.'
Victor stapte weg en Jack liep naar voren.
'Mijn naam is Jack Newman en ik ben projectontwikkelaar, het mooie winkelcentra in Sommershall is een van de projecten van mijn hand.'
Madison wisselde een blik uit met Nora, die vent was wel heel vol van zich zelf.
Jack ging verder en vertelde zijn plannen over zijn plannen met de berg.
Rond om werd er al gesmoest, een paar boeren liet al duidelijk merken te vrezen dat er land zou worden afgenomen voor dit project. Jack praten ze de moend toe, dit zou niet gebeuren, alles zou van uit Sommershall geregeld worden.
Er waren geen plannen om de berg meer dan alleen om te toveren tot een ski resort.
De rest komt later wel dacht Jack, die zij gezicht vriendelijk hield en iedereen te vriend probeerde te houden.
Van uit de kerkzaal was duidelijk te merken dat er een verdeling was in mening. 
De oudere generatie was duidelijk tegen, terwijl de jeugdige een ski resort wel zagen zitten.
Jack keek nu recht naar haar, hij verwacht duidelijk dat zij nu een goed woord zou nemen om de menigte op een lijn te krijgen.
Victor had het ook gezien dat Newman naar Madison keek, met een halve draai draaide hij zich in haar richting.
Madison leek gespannen, Nora fluisterde iets maar Madison schudden haar hoofd en stond toen op en liep naar voren waar ze Newman opzij duwde en het woord nam.
Ze kuchten in de microfoon, 'ik wil jullie delen.'  Ze keek rond, ze moest door zetten.
'Jullie kennen mijn nu al ruim 10 jaar, wie is er immer nog nooit bijna mij in de Shanty geweest voor een drankje of  een broodje? Maar ik heb een verleden, die niemand kende van mij, voor ik hier in Cottonshall kwam woonde ik in New York en ik had een relatie met een beginnend politicus, die nog getrouwd was.'
Jack keek verschrikt in haar richting, waar dacht zij mee bezig te zijn? Hij moest haar tegen houden, ze was zijn troef aan het verspelen. Hij deed een stap in haar richting maar er stapte twee agenten het kleine podium op.
Madison keek op, wat gebeurde er toch, ze keek de zaal rond, Victor stap naast haar het podium op. 'Ik moet dit doen, als ik het vertel is er niks meer wat hij kan uitspelen.' Victor knikte alleen.
Madison ging verder, 'Ik ben new York uit gevlucht toen werd ontdekt dat ik deze affaire had met deze man, zijn tegenstanders hadden de relatie ontmaskerd en ik werd neer gezet als gold digger die op geld uit was via zijn bed.'
'En dat was absoluut niet waar!' klonk nu een luide stem vanaf de zijkant van de zaal.
Madison kon het niet geloven, stond daar nu echt Randy King?
Hij kwam naar voren gelopen, 'deze vrouw wordt gechanteerd door meneer Newman om jullie allemaal er van te overtuigen dat zijn ski resort goed zal zijn voor jullie economie. Ik kan niet toestaan dat hij dit doet, het klopt dat ik en Madison een affaire hebben gehad toen ik nog getrouwd was en ik heb ten onrechte mijn pad schoon willen vegen door dat van haar kapot te laten maken. Madison het spijt me, dit had je niet verdiend en zeker niet dat een type als Jack Newman hier je wel opgebouwde nieuwe leven kapot te maken.'
Er werd nu druk door elkaar gepraat, iedereen was geschokt, niet door Madison maar door wat Newman had geprobeerd.
Victor was naast Madison gaan staan en had een arm beschermende arm rond haar geslagen. Newman was woedend maar wist dat hij zijn project vaarwel kon zwaaien.
De slet had alles de grond in geboord door open hartig te worden en King leek haar te steunen.
Met de twee agenten achter zich stapte hij haar richting op, Victor deed een stap naar voren en ook King leek beschermend op te komen.
'Maak je niet druk, jullie vechten maar uit van wie de slet is' siste Jack.
'niemand hier zal nog iets met mij te maken willen hebben nu ze dit weten, gefeliciteerd Madison je heb wederom iemand zijn zaken verpest.
Randy King deed een stap naar voren, en voor Jack wist wat er gebeurde had Randy 
hem vol met de vuist gehoekt.
'je bent zelf verantwoordelijk voor het verpesten van je zaken toen je besloot om miss Schneider te chanteren met zaken die jouw niks en ook nooit iets met jouw te maken hebben gehad. Dus wees een wijs man, pakje je biezen en rot op!'
van uit de kerkzaal kwam gejuich, en wat jeugdige liet merken dat Newman beter kon gaan, niemand kwam aan hun Madison.
Onder begeleiding van Robert en Wyatt, de twee agenten verliet Jack Newman, de kerk.
'Het spijt me' Randy liet naar Madison en omhelsde haar, 'dit heb je niet verdiend, je betekende wel degelijk iets voor me maar heb me laten leiden door de media om willen van me carrière. Dat was fout en ben er niks wijzer van geworden en heb meer verloren dan gewonnen.' Madison wist geen woord uit te brengen.
Beetje bij beetje ging mensen naar huis, sommig kwamen haar nog een riem onder het hart steken andere waren weg gegaan zonder een woord te wisselen.
Uit eindelijk waren alleen Victor, Madison en pater Domini Jan nog aanwezig in de kerk.
'Ik snap het nog niet zo goed wat er nu vanavond is gebeurd' stamelde Madison.
'ik heb contact gezocht met Randy King en uit gelegd wat hier gebeurde met Newman en jouw, blijkbaar is King je nog niet vergeten en wilde hij dingen recht trekken.'
Victor trok Madison in zijn armen, 'laat het los, het is voorbij, de mensen weten het nu en ze staan nog steeds achter je, niemand komt aan onze Maddie van de Shanty.'
pater Domini Jan sloeg een kruis en sprak “amen”. 

Madison wikkelde een handdoek rond, ze kon nog steeds niet goed bevatten wat er was gebeurd. Victor stond vlak achter haar, ook met een handdoek rond zijn middel gewikkeld. Hij draaide haar naar zich toe en kuste haar.
'Er is niks meer wat jouw en mij nu nog in de weg staat, we hebben 4 jaar weg gegooid, we hebben elkaar terug gevonden en ik laat je niet meer gaan.'
hij liet haar los en pakte zijn broek waar hij een doosje uit haalde. Madison zetten grote ogen op, was dit wat ze dacht.
'Lieve Maddie' Hij ging op een knie, waarbij hij snel nog even zijn handdoek moest grijpen die hij bijna verloor. 'Je bent het mooiste en liefste wat ik ooit in me leven heb gehad en nu weer terug heb, wil je mij de eer geven je tot mijn vrouw te maken en mevrouw Davis te worden?'
Madison was verbaasd, geschokt en tranen begonnen te vloeien, “ja, ja ,ja, ik wil je vrouw worden.' ze liet zich in zijn armen vallen.
Na dat hij haar de ring om had geschoven trok hij haar mee naar de slaapkamer waar de voor de zoveelste nacht de liefde bedreven.

Madison glunderde, Nora bekeek de ring aan haar vinger aandachtig.
'Nou het werd tijd dat jullie elkaar weer terug vonden' sprak Olivia Coleman tegen Victor.
'ik heb het visje aan de haak geslagen' lachte Madison met een knipoog naar de twee.
Nora en Olivia keken elkaar even aan.  'Je had ons horen praten met nieuwjaarsnacht, is het niet? Vroeg Olivia.
Madison knikte, 'ja klopt en jullie hadden gelijk, we hebben al deze tijd nog van elkaar gehouden en zijn beiden stil blijven staan maar dat is nu voorbij, deze oude liefde krijgt nieuwe kansen. Om te beginnen met mij als toekomstige mevrouw Davis.'
“Nou proost op dat, nu me kleindochter nog' sprak Nora met een blik naar Jade.
Die haalde slechts haar schouders op terwijl Josh een beetje rood werd.
'Op het toekomstig bruidspaar' toosten Olivia, Victor trok Madison in zijn armen, 'op ons' en zonder verder acht te slaan op de aanwezig kust hij haar als of zij de enig waren die er stonden.


                                                  einde

                          

                                                                                                                                













                                                                                                                                                           



                                                                                                                                                             









vechtersbaasje

al ruim 2 jaar heb ik nu het 4 katten hier in huis en dat was nooit geen probleem, tot nu.
de twee jongste liggen telkens met elkaar over hoop, dat eigenlijk ook nog niet.
onze Rambo is doel bewust op de jongste aan het jagen, hij hou hem continu in de gaten en volgt hem zelfs door het huis. tot op een bepaald moment hij er boven op springen en zich letterlijk in het beestje vast klauwt en bijt, trappen of wat dan ook, de plukken haar vliegen dan door het huis.
we snappen er niks van want na de gebruikelijke kennis maak tijd ging het juist erg leuk met de twee.
maar de laatste weken is het voor de jongste een hel, allemaal plekjes van de dat hij te pakken is genomen door die andere.
beiden zijn katers, rambo is een je-weet-wel-kater,  hij is gecastreerd. Frodo nog niet maar die mag binnenkort voor zijn korte logeerpartij weg naar de dierenarts.
ik ben al van alles aan het opzoeken geweest wat de reden kan zijn van dit gedrag.
met de ruimte in huis is er keus genoeg en ieder heeft zijn eigen plek, Dino is duidelijk de keuken kat en rambo domineert de gang,de trap en de gang boven bij de slaapkamers. Purk ( ja ze is er nog) die heeft letterlijk schijt aan alles en verblijft waar ze zelf wil, vaak onder me bed boven of gewoon lekker op een stoel in de woonkamer en dat geld ook voor Frodo, waar wij zijn daar is hij ook.
dus op zich zie ik niet het probleem van ruimte, ieder heeft voldoende plek om zich terug te trekken.
jaloers? hmm ... Frodo is wel de aandacht vrager, een echte kroelkat die te pas en on te pas zich bij je neer stort maar iedere kat heeft zo zijn eigen moment dat hij of zij geknuffeld wordt.
dan kom je op het punt baas spelen en dat denk ik dat hier nu gaande is, het zijn twee katers dus het kan maar Frodo vertoont nou niet echt dominant gedrag dat is bij Rambo veel erger en allen ten opzichten van Frodo want Dino en Purk laat hij verder gewoon met rust.
ik snap er gewoon niks van? waarom doet hij dit op eens? medische gezien is hij tip top gezond dus dat kan geen probleem zijn. hij lijkt wel een klein maffia baasje hier in huis.
en hoe erg ik het ook vind, hem weg doen wil ook liever niet. ik heb zelfs al geprobeerd Frodo wat te negeren en meer aandacht aan Rambo te geven, Frodo is eigenlijk de kat van me dochter maar omdat hij ook steeds meer bij mij kwam ben ik hem gaan negeren, weg duwen als hij kwam kroelen.
maar dat heeft ook niet mogen werken, en het vechten bleef door gaan.
gaat het dan nou echt op neer komen dan ik Rambo weg moet doen om zijn gedrag? of is er nog hoop?
mijn katten zijn als kinderen voor mij, oké wel gezegd dat ik ze nog allemaal op een goede manier een oud leven laat leiden maar ik begin niet meer aan nieuwe beesten.
Rambo kan best ook heel lief zijn maar gaat dit gedrag hem nou de das omdoen? ik hoop het niet dus als iemand mij kan uitleggen waarom hij dit zou kunnen doen en hoe ik het kan oplossen, laat gerust een bericht achter. maar dit wordt echt te gek zo.
tot het volgende blog .....


vrijdag 26 februari 2016

kastje van herinneringen

van de week was ik aan het opruimen en me oog viel op me kastje, een kastje wat letterlijk een symbool is van herinneringen.
ik heb in de afgelopen 3 jaar veel van de spullen van me vader vernieuwd, bankstel, salontafel, kast en de eethoek zijn anders maar dit ene kastje is er nog steeds en hoe oud en gammel het ook is voor mij toch waardevol.
het kastje komt van me oma van moeders kant, het is al meer dan 50 jaar oud en de ruiten zijn aan de ene kant vol met barsten.
op het kasje staan de foto's van me ouders, me moeder overleed in 1985 en me vader in 2013.
bij de foto van me pa staat een doosje(niet zichtbaar) waar as in zit van hem. naast die van me moeder staat een glazen bonbon schaal van haar.
naast de foto ligt een fotoboekje met foto's van me ouders en ander herinneringen.
onder het kastje staan nog altijd de schoenen van me vader.
ik kan het niet over me hart krijgen om ze weg te doen.
in het kastje staat een kopje, dat was het kopje van me moeder, de glazen bol is met een engel die ik van me dochter heb gehad na het overlijden van me vader.
het naamboordje hing hier aan de voordeur en de kaarsenstandaard komt bij me opa en oma van vaders kant, als kind was ik dol op dat ding door het visje wat er op staat.
de schoenen die onderin het kastje staan zijn de schoenen die me moeder als kind had, nog met houten zooltjes.
het bakje met de inkt en schrijfveer is wederom een cadeautje wat ik ooit van me dochter heb gekregen.
de vogels zijn het evenbeeld van 2 parkieten die we ooit hebben gehad, me dochter dan, die had 2 parkieten van haar opa gehad toen ze nog klein was. de boeken zijn een paar van me favoriete boeken die ik heb.
en zo heb ik letterlijk een kastje vol herinneringen staan zo bij elkaar.
het is oude zooi bij elkaar maar voor mij het meest waardevolle wat ik huis heb staan, een symbool voor wat me zo dierbaar was en wat ik nu al zo lang als een gemis blijf ervaren.
tot het volgende blog ....

donderdag 25 februari 2016

verborgen wereld onderwater

gek op reizen en bezoek je graag van die bijzondere plekken van mooie gebouwen of natuur?
ik zou het zelf ook wel willen maar helaas moet ik in alle eerlijkheid bekennen  dat mijn budget dat niet toe laat. ik snuffel dus graag door het internet naar mooie plekjes die ik misschien ooit van dichtbij kan gaan bekijken.
maar niet alle mooie dingen kunnen we gelijk zien, er bestaat een wereld van verborgen wonderen onder water die zeker ook de moeite waard zijn om eens te gaan bezoeken, ik denk alleen dat je dan wel een duikbrevet of zo moet hebben en uiteraard een goed geïnformeerde gids die je de weg kan wijzen en bekend is met het onderwater gebied.

Heraklion(de verloren stad Egypte)
in 2000 werd deze stad ontdekt door de Franze archeoloog Frank Goddio.
ongeveer 1500 jaar geleden zou deze stad door het water zijn verzwolgen.
de tempel van Amon is een van de bijzonder vondsten die ze er hebben gedaan,
ook zijn er honderden standbeelden gevonden.



Chuuk Lagoon
wordt ook wel Truk Lagoon genoemd, is het grootste sheepskerkhof van wrakstukken.
meer 60 schepen en honderde vliegtuigen liggen hier.
Chuuk Lagoon was de belangrijkste marinebasis van Japan,
na de tweede wereld oorlog is dit wat er van de basis is over gebleven.

Jellyfish Lake (Palau)
ooit, zo een 12000 jaar geleden was dit meer verbonden met de oceaan. door het dalen van de zeespiegel is dit meer onstaan. de kwallen die in dit meer hebben zich in dit meer op een unieke manier verder ontwikkeld, door de afnamen van roofdieren verloren zijn langzaam hun stekende eigenschap en voor 100 dollar mag je nu tussen ongeveer 8 miljoen kwallen gaan zwemmen.


Leeuwenstad (provinci Zhejiang)
53 jaar geleden liet de overheid van China deze stad die zij kennen als Shi Cheng met opzet onderwater verdwijnen voor een hydro-kerncentrale.
de stad was al zo een 1300 jaar oud had als bijnaam leeuwenstad.
om deze stad te bezoeken moet je 26 tot 40 meter duiken.
de kerncentrale is er dus nooit gekomen maar investeerders maken er nu wel een ware attractie van voor de toeristen.


meer dan 70% van onze aarde bestaat uit water en op een aantal plaatsen kun je dus wonderlijke dingen ontdekken. er zijn nog veel meer plekken die vast de moeite waard zijn en waarschijnlijk zijn er ook nog genoeg plekken die we nog niet hebben ontdekt.
de enorme waterwereld van onze aard heeft zonder meer een prachtige verborgen wereld en niet alleen met verborgen mythische maar laten we het onderwater dierenrijk ook niet vergeten, deze is op zijn minst ook wonderijk en mooi te noemen. laten we dus zuinig zijn op wat we hebben.
tot het volgende blog ....




woensdag 24 februari 2016

het ongeboren kind



Martin Hudácek, een Sloveense kunstenaar maakte in 2011 dit beeld voor het ongeboren kind.
het werk was het idee van een groep vrouwen en had als oorspronkelijk doel om te laten zien hoe veel spijt en verdriet je zou kunnen hebben als je een abortus heb gedaan/gehad.
later is de de indruk ontstaan dat het ook symbool kan staan voor meerder dingen die te maken hebben met verlies van een kind en of dit nu is door abortus,te vroeg geboren kinderen die overlijden of een misskraam.
maar ook vrouwen die geen kinderen konden krijgen zien een herkenning van verdriet in dit beeld.
duidelijk zichtbaar zeggen mensen is dat het lijkt als of het kind ( transparant uitgebeeld omdat het niet echt heeft geleefd) een soort zegen op de vrouw wil brengen.
de vrouw toont duidelijk het verdriet van verlies en is bijna ontroostbaar.
een mooie beeld die veel betekenissen weer spiegelt.

hier in Nederland is de wet dat een kind geen rechtelijke erkenning heeft als het voor de 24 weken ongeboren komt te overlijden.
ergens is dit triest want als moeder heb je toch die tijd een verbinding met je kind gehad en toch krijgt het geen bestaansrecht. terwijl het voor jouw duidelijk een levend wezentje is geweest wat je bij je hebt gedragen.
laat ik even niet vergeten dat het verlies voor een vader van zijn kind niet minder erg is, ook zij zullen zeker hun verdriet hebben.
als na de 24 weken je kindje komt te overlijden dan heb je de plicht om het kind aan te geven als nieuwe burger, na de aangifte van geboorte zullen ze bij de gemeente dan een overlijdensakte maken.
dit is dus het bewijs dat je kind een bestaansrecht heeft gehad.
dit is in Nederland dan zo voor andere landen zou ik het niet durven zeggen hoe daar zaken geregeld zijn.

het verlies van je kind is een ontroostbaar moment. 
ik ga niet zeggen dat ik als moeder het zo goed begrijp want ik kan niet voor iemand zeggen wat zij voelt.
dit is te persoonlijk en je kan alleen maar toost, steun en een luisterend oor bieden, als ze hier behoefte aan hebben.
de angst je kind te verliezen ken ik wel, mijn zwangerschap was nou niet bepaald de blije roze wolk.
nog geen 6 maanden zwanger en ik kreeg al last van weeën.
die laatste 4 maanden van mijn zwangerschap waren een hel, ziekenhuis in en uit en medicijnen om vooral de weeën maar tegen te gaan. gedurende die tijd in het ziekenhuis door brengen zag ik niet zitten dus ik heb mezelf op eigen verantwoording richting huis begeven.
gelukkig had ik de hulp van me toenmalige partner( inmiddels ex maar wel goede vrienden gebleven) en die van me vader, laat ik vooral me vriendin en toen ook nog me schoonzus niet vergeten, zij heeft onvoorwaardelijk voor me klaar gestaan net als me schoonouders.
ondanks alle hulp en regels in acht houden is me dochter toch nog 4 weken te vroeg geboren.
op 24 december 2001 braken me vliezen en ben ik naar het ziekenhuis gegaan.
daar verliep de bevalling als net zo rot als de zwangerschap, de medicijnen die ik daar nog kreeg toegediend maakte het een hel denk ik zelf maar op 27 december om 16.21 werd ze dan toch geboren. en waren wij ondanks de tegenslagen dol gelukkig met haar.
nu ruim 14 jaar verder merken we dat er blij haar gezondheid toch wel wat problemen zijn maar ik had dit alles toch niet willen missen hoe vervelend het ook allemaal was.
ze is me enigst kind maar me heel dierbaar, me leven is met haar nooit saai en bied altijd wel weer mooie en minder mooie momenten.
nee, ik weet niet hoe het voelt een kind te verliezen maar wel het gevoel van je kind kunnen verliezen en dat zijn toch best ook wel angstige maanden geweest.
tot het volgende blog.....















dinsdag 23 februari 2016

laptop dood .. snik snik

de ramp die je kan hebben is dat je laptop het begeeft. nou daar weet ik alles van.
op klungel manier schrijf ik nu via me tablet even dit blog en dat gaat niet makkelijk, het is mezelf even behelpen maar goed.
een geluk dat veel van me werk veilig stond op een usb-stick dus dat is wel even een opluchting.
me foto's had ik er ook op dus dubbel opgelucht, die van de laatste maanden die stonden nog op me telefoon dus die hou ik er nog even.
na kort overleg is de kosten van het maken het oude beestje niet meer waard. voor rond de 400 euro heb ik al een nieuwe dus even een videokaart en motherboard vervangen laten we voor wat het is en hoop ik snel even een andere laptop te scoren.
na ruim 6 jaar dienst is het over en uit met me laptop, rust in vrede.
omdat ik al een paar blogs via het de site had opgeslagen staan kan ik intussen door met bloggen en voor de gene die het online verhaal aan het volgen waren, die hoeven ook niet bang te zijn.
a,s zondag komt het laatste deel gewoon rond 10 uur Nederlandse tijd online. ook deze stond al uitgewerkt en klaar.
voor het volgende verhaal moet ik echt even wachten tot ik weer een laptop of andere computer ter beschikken heb voor ik dit verder kan gaan uit werken. me idee voor het vervolg staat op papier.
het is even ongemakkelijk maar op eens is zo een tablet toch wel even handig.
ik probeer zoveel mogelijk nu maar hier op te doen, kost iets meer tijd maar het gaat vast goed komen.
we houden de moet er in en we werken vrolijk door op een klein vierkant schermpje met een toestenbord die soms dingen geeft die ik niet wilde, terug en herstellen en uit eindelijk komen we ook daar uit waar we wilde zijn.
hou me blog dus gewoon in de gaten, nieuwe dingen komen wel online, alleen kost het even wat meer tijd.
zondag dus gewoon het laatste deel van oude liefde, nieuwe kansen.
tot het volgende blog.....



zondag 21 februari 2016

deel 2 : oude liefde, nieuwe kansen

deel 1 gemist hier volgt een link er naar:
http://scoozie-mouse.blogspot.nl/2016/02/deel-1-oude-liefde-nieuwe-kansen.html

en dan volg hier het 2de deel van mijn online verhaal, veel lees plezier!



OUDE LIEFDE, NIEUWE KANSEN (deel 2)

Jack Newman had het een goed idee gevonden om eens een blik door Cottonshall te gaan werpen. Dat de lokale bevolking deze dag als een vrije dag voor familie bezoek beschouwde maakt hem niets uit. Hij deed niet aan dat gedoe mee, het leverde hem niks op.
Toen de deur van de kroeg open ging en hij de man zag die hem tot nu toe leek te ontwijken was hij even verbaasd geweest, had hij het goed gezien?
Die vrouw deed hem sterk denken aan een van de oude scharrels van een goed vriend in New York. Hij was wel getrouwd geweest maar leek er niet om te geven zijn vertier buiten de deur te zoeken.
Toen hij echt voor een plaats binnen het bestuur wilde moest er heel wat uit de kast worden gehaald om zijn scharreltje verborgen te houden. Natuurlijk kon niet uitblijven dat het inderdaad ontdekt werd dat hij overspel had met een andere vrouw.
Alle kansen waren verkeken, vrouw wilde scheiden en zij was publiekelijk neer gezet
als een gold digger.
De vrouw was vertrokken en blijkbaar had ze haar plaats hier gevonden en zo te zien had ze nu een burgemeester aan de haak geslagen.
'Dit kan me nog wel eens van pas komen' fluisterde hij meer tegen zich zelf als iemand anders.

Victor staarde naar het computerscherm, weer een mail van Newman met een dring verzoek om met elkaar af te spreken. Compleet met een heel verhaal waarom zijn plannen goed zouden zijn voor de economie van Cottonshall.
Hij draai zijn stoel naar het raam en keek over het plein. De kerstboom werd leeg gehaald en snel zou de boom verdwijnen.
Zijn ogen trokken naar de Shanty. Hij had bewust Madison even met rust gelaten.
Hij voelde zijn lijf weer sidderen bij de gedachten dat hij haar gewoon had gekust.
Haar kussen voelde net als vroeger, de ontlading van vuur was duidelijk aanwezig geweest, haar lichaam had gereageerd zo als hij had gehoopt.
Een glimlach verscheen op zijn gezicht, eigenlijk was het best gemeen geweest om haar zo voor het blok te zetten maar hij wilde gewoon duidelijk weten of er überhaupt nog iets leefde zo als hij had gedacht. En hij had gelijk gekregen, dat was er nog.
Hij kwam los uit zijn gedachten toen hij een man de shanty binnen zag gaan.
Was dat Newman? Wat deed hij hier? Waarom kreeg hij de kriebels van het idee dat die man bij zijn liefje de tent binnen was gegaan?
Iets aan die man stond hem totaal niet aan, hij kon alleen niet precies zeggen wat het nou was.

Jack Newman keek de kroeg eens rond, het zag er goed uit en duidelijk een goed lopende tent ook. Van uit de keuken kwam een goed gevulde vrouw met een paar borden binnen, achter de bar stond zij en zij moest hij net hebben.
'Miss Schneider neem ik aan' vroeg hij op een neutrale toon.
Madison draaide om en keek hem aan, 'ja, kan ik iets voor u doen?'
je weet nog half niet hoe je mij kan helpen dacht Jack, 'dat hangt er vanaf.'
er viel een stilte. Madison tok haar ene wenkbrauw op, wat was dit voor een rare vent.
'mijn naam is Newman, Jack Newman' vervolgde Jack, 'ik meen dat wij een wederzijdse kennis hebben in New York'
als door de bliksem getroffen leek het als of bij Madison alle alarmbellen begonnen te rinkelen, hoe wist uit gerekend hij van haar en die narigheid af. Ze had nooit met iemand hier er over gesproken, zelfs Victor wist van niks.
Ze probeerde luchtig te doen, 'ik heb geen idee wie u bedoelt.'
'ach, kom, je was zo snel vertrokken dat iedereen wel moest geloven dat je zijn huwelijk om zeep had geholpen, doe nu niet onschuldig we weten beiden hoe het werkelijk in elkaar zit, alleen zal niemand je geloven en dat je nu hier een burgemeester aan de haak heb geslagen maakt het allemaal nog meer geloofwaardig.'
Jack keek haar met een glimlach aan als of het de gewoonste zaak was om zo over iemand te spreken.
Madison boog naar voren, 'u weet niets, niet over mij en totaal niets van al de ellende die ik heb mee gemaakt.'
de deur ging open en Victor stapte binnen.
beiden hadden gekeken toen Victor binnen kwam. Jack boog nu ook iets naar voren.
'laat ik zo stellen, hij is de reden waar in jij me gaat helpen te krijgen wat ik wil. Ik gok er op dat hij niks weet van jouw verleden met een zeker beginnend politicus en je wild toch niet dat hij net als in New York door jouw iemand het zijn kop gaat kosten?'
Victor liep richting de bar, wat hij zag leek op een gespannen situatie, wat had die vent tegen haar gezegd?
'Newman' begon Victor toen hij de bar had bereikt, 'val je mensen lastig in mijn dorp?'
'Ik moet je teleurstellen burgemeester Davis, ik was onder de indruk dat mejuffrouw Schneider en ik een gelijk waardige kennis hadden maar ik had me vergist merkt ik, mijn excuses hier voor.' Jack stond op en draaide zich naar Victor.
'We zouden nu toch echt eens moeten afspreken, ik mag aannemen dat u nu wel voldoende tijd heb gehad tot na denken en ik denk dat mijn plannen voor Cottons Mountian goed zaken kunnen zijn voor dit dorp.'
'Ik zal mijn secretaresse u laten bellen zodra we iets kunnen afspreken' was het antwoord van Victor.
'prima,ik zal het dan even afwachten.'
Na een vluchtig afscheid verliet Jack de kroeg met een grijns op zijn gezicht.
Dit ging beter worden dan verwacht.

Victor keek Newman na toe deze de kroeg verliet, na dat de deur achter hem dicht was draaide hij zich om naar Madison.
'Het kwam bij mij niet over als een misverstand, wat moest hij van je?'
Madison keek hem aan, moest ze wat zeggen of niet? Tot nu toen had ze dit stukje van haar leven met niemand gedeeld en dat wilde ze eigenlijk zo houden.
'Er is niks aan de hand, hij zat te vissen, meer niet. Ik ken die types wel, doen of ze je kennen en denken zo een voet tussen de deur bij je te hebben. Totaal kansloos zulke figuren.' Victor trok een wenkbrauw op, waarom geloofde hij haar niet?
Het was overduidelijk dat ze het er verder niet meer over wilde hebben.
Hij liet het voor nu er dan maar bij, hij was hier voor lunch dus bestelde een broodje en wat te drinken.
Madisons hoofd draaide overuren, hoe kwam ze hier weer in verzeild? Het was een afgesloten hoofdstuk, een deel van haar leven waar ze spijt van had en nu kwam die Newman voorbij en zetten alles op zijn kop. Hij was geen haar beter dan King destijds.
Victor had haar gekust en duidelijk laten merken dat hij hun relatie nieuw leven wilde inblazen, ze was verbaasd maar in haar hart had ze geschreeuw: “dat wil ik ook.”
oude liefde met nieuwe kansen en Newman verpesten nu alles.
Wat zou Victor zeggen als hij het wist? Ze schudden haar hoofd, nee hij zou haar nooit een gold digger vinden maar ze kon het niet laten toch angstig ze zijn voor wat kon komen als hij het wist.


Het was rustig in de kroeg, Madison sliep deze hele week al slecht na het bezoek van Newman dus dat het rustig was vond ze geen probleem.
Nora was met haar kleindochter Jade langs gekomen voor thee. Jade straalde van geluk sinds zij en Josh samen waren.
Nora had een soort zesdezintuig voor dingen als mensen iets op hun hart hadden.
'kan je iets minder stralen?' vroeg Madison met een lach aan Jade.
'Ik ben zo blij met hem en het gaat vanzelf, wen er maar aan.' was het antwoord terug.
Alle drie moesten lachen.
'Je ziet er wat moe en bezorgd uit' constateerde Nora terwijl ze Madison opnam.
Madison voelde haar hele lijf gespannen worden. Ze probeerde te glimlachen, wat gigantische mislukten en zonder enige controle kwamen de tranen.
Jade keek verbaasd, Nora sloeg een arm rond Madison, 'ik dacht al aan je te zien dat iets aan je vreet, vertel het meid, lucht je hart.'
Madison probeerde weer zich zelf in de hand te krijgen. 'Dit mag je nooit verder vertellen, zweer het.' Beiden knikte en Madison begon te vertellen.
Ze vertelde van Victor die bij haar langs was geweest en over Jack Newman wilde praten en zijn plannen voor Cottons Mountain, en hoe hij haar had gekust en had gezegd haar terug te willen. Ze vertelde van Newman die bij haar was geweest en haar een soort van had bedreigd met iets wat hij wist over haar.
Nora had geknikt, en haar aan gespoord verder te vertellen.
Madison zuchtte heel diep, misschien zou het ook wel opluchten haar geheim te delen.
Dus ze begon over haar tijd dat ze in New York woonde en daar de knappe Randy King had ontmoet, hoe ze een affaire was begonnen met hem terwijl ze wist dat hij getrouwd was, dat hij haar had verzekerd dat zijn huwelijk niets voorstelde meer en dat een scheiding slechts kort op zich liet wachten.
Dat Randy plannen had gehad om hoger op te komen binnen de politiek van het bestuur van New York en hoe er was ontdekt dat zij en hij een affaire hadden.
Dat ze werd afgeschilderd als een gold digger om het gezicht van Randy King te redden, die de onschuld speelde en openbaar met zijn vrouw verscheen om te laten zien dat zijn huwelijk bijna kapot was gemaakt door misleiding van haar.
Madison huilde, Jade haalde een box tissues van achter bar en Nora probeerde haar te troosten.
'Je bent slachtoffer en geen gold digger' vond Nora, 'iedereen hier in Cottonhall kent jouw als een lieve meid.'
Jade knikte instemmend met haar oma, 'je bent letterlijk hier naar toe komen vluchten en kijk eens rond je wat je hebt op gebouwd met hard werken.'
Nora knikte nu instemmend met haar kleindochter, 'ik snapt dat het moeilijk is maar je moet dit aan Victor vertellen, als je wild wil ik ook wel met hem praten. Maar hij moet dit weten voor die man verder misbruik van je probeerde te maken, zijn soort gaat over lijken om te krijgen wat ze willen.'
'Ik durf niet' snikte Madison, 'net nu het lijkt dat we elkaar terug vinden raak ik hem weer kwijt.'
'zo moet je niet denken, ik ga wel praten met hem en jij kalmeert maar besef dat Victor jouw zal willen spreken en je zal open en eerlijk moeten zijn.' sprak Nora ferm. Madison knikte slechts. Nora had gelijk.
Nog napratend dronken ze de thee en tegen dat Nora en Jade weg gingen voelde Madison zich iets beter.
Nora zou met Victor praten, zij zou er voor open staan hem te zien en hoopte dat ze hem niet weer kwijt zou raken.
Jade was er van overtuigd dat je de liefde die Victor voor haar had was af te lezen op zijn gezicht.
Jack Newman zou niet weten wat hem over kwam als Victor dit wist, zijn plan viel in stukken en ergens diep van binnen maakte dat Madison blij.
Dit was haar thuis en ze liet zich niet weer weg jagen.


Ík begrijp dit als een schok komt maar laten we niet vergeten dat Madison net zo goed slachtoffer is als dat die King.'
Nora had woord gehouden en zat nu tegen over Victor, ze had haar verhaal gedaan, ze had Madison's verhaal gedaan.
Victor zei niks, zijn gedachten gingen op volle toeren, hij begreep nu dat hij die spanning tussen Madison en Newman goed had opgevangen.
De schoft! Hier zou hij niet mee weg komen, hij begon in zijn agenda te bladeren.
Nora snapte er niks van, waar was hij mee bezig?
'ik ga een meeting plannen' begon Victor, Nora luisterde, 'ik laat onze dorpsgenoten naar de kerk komen en jack Newman ook, ik ga hem het idee geven dat hij zijn plannen mag gaan uitleggen. Ik ga proberen contact te krijgen met die Randy King en probeer hem zo ver te krijgen dat hij hulp biedt in deze kwestie, ik heb ergens gelezen dat zijn huwelijk toch nog is stuk gelopen misschien is hij wel bereid na 10 jaar open en eerlijk te zijn over de hele affaire?'
'geloof je het zelf? Madison heeft genoeg geleden, dit kan je haar niet aan doen!' reageerde Nora geschokt op zijn plan.
Victor schudden zijn hoofd, 'ik beloof je dat ik niets doet wat haar weer schade gaat opleveren, ik hou van haar en ik wil haar echt geen pijn doen maar King is de enige die opheldering kan geven en is Newman niet de gene die achter zijn rug om beter probeert te worden?' Nora knikte, daar zat wat in.
'Ik ga de planning zetten voor donderdag 18 februari, dat duurt nog 3 weken maar dan heb ik genoeg tijd om King te overtuigen. En nu ..' hij stond op, 'dank je dat je Maddie zo steunt, ik zal vanavond bij haar langs gaan en met haar er over te praten. Ze is geen gold digger maar het beste wat een man in zijn leven kan hebben, dit dan van uit mezelf gezien.' breed glimlachend keek hij naar Nora.
Ze stond op en omhelsde hem, 'knuffelbeer die je bent, doe wat je moet doen maar laat Maddie nooit meer gaan.'
'Dat was ik ook niet van plan.' was het antwoord. Ze hoorden bij elkaar en Newman zou nog een behoorlijk verrassing krijgen van hem.


Madison had inmiddels Nora gesproken, hij wist het nu allemaal.
Hij zou nog komen had hij gezegd, ze had hem nog niet gezien en haar zenuwen begonnen nu behoorlijk moeilijk te doen.
Ze was al aan het opruimen, het was al even 10 uur, iedereen was weg.
Voor de meeste was het morgen weer vroeg op voor hun dagelijkse gang van zaken.
De deur had ze nog niet op slot gedraaid.
Ze besloot dat het nu wel genoeg was toen ze de deur hoorde open gaan.
D'r hart leek meerder slagen over te slaan, Victor!
Zonder een woord sloot hij de deur, draaide deze op slot en draaide het bordje om.
Hij liep op haar af, haar hart ging als een gek te keer, waarom kon ze geen grip krijgen op haar lichaam?
Victor trok de doek die ze nog vast had uit haar handen en keek niet eens naar waar hij het ding weg gooide. Zijn grote handen omvatten haar gezicht en kust haar.
O jee, hij deed het weer en ze voelde haar benen weer wankel worden.
'We gaan naar boven, praten komt later, we hebben eerst andere zaken af te handelen'
fluisterde hij terwijl hij haar zachtjes richten de trap naar boven mee trok.
Boven nam hij haar gelijk mee naar de slaapkamer, hij ging achter haar staan en schoof haar haar opzij, zachtjes liet hij een lijn van kusjes in haar hals na, zijn ongeschoren gezicht maakte dat al haar zintuigen op rood alarm sloegen.
Ze liet een zachte kreun horen, 'nog steeds niks veranderd' fluisterde hij in haar oor.
Madison draaide zich naar hem om en sloeg haar armen rond zijn nek, 'als ik me goed herinner heb ik ook nog wel een paar trucjes doe je niet kan weer staan.'
er verscheen een glans in haar ogen, 'burgemeester? Wat doet u toch met me?'
'Kleine heks, ik hou van je, dat heb ik al deze jaren gedaan' was zijn antwoordt, zonder verder nog een woord te zeggen gingen ze in elkaar op, kleding belanden door de slaapkamer. Het geduld van Victor was kort, te lang had hij al verlangt naar haar en hij nam dan ook al snel bezit van haar.*

Madison gloeide van binnen nog steeds, ze lag in Victors armen. Het voelde vertrouwd als of ze nooit uit elkaar waren geweest.
Ze werd uit haar gedachten los gemaakt, 'Maddie?' Een zucht ontsnapte uit haar mond terwijl ze zachtjes met haar wijsvinger over zijn borstkas rondjes door het borsthaar begon te maken.
'Je weet dat me grens snel is bereikt?' vroeg hij, een kus drukkend op haar voor hoofd.
'Mmm' was het enige antwoord, terwijl ze zachtjes een kusje op zijn borstkas gaf, 
nog voor dat ze met haar ogen had kunnen knipperen had Victor haar omgedraaid, zijn bruine ogen van staarde in die van haar, langzaam begon hij weer een spoor van kussen in haar hals te geven, ze slaakte een zucht maar hield hij er bijna net zo snel weer mee op als dat hij was begonnen.
'Ik weet het, Nora heeft me alles verteld' met een zucht liet hij zich op zijn rug rollen waarna hij op zijn zij naar haar draaide.
Madison voelde haar lijf verstijven, ze had er niet meer aan gedacht dat Nora bij hem was geweest, ze was te overvallen geweest door deze vrijpartij dat ze er even niet meer aan had gedacht. Ze slikte hoorbaar.
Victor trok haar in zijn armen terug, 'je hoeft niks te zeggen, ik zie niet wat je verkeerd zou hebben gedaan? Jij bent slachtoffer, eigenlijk is King dat ook maar Newman speelt nu een heel gemeen spelletje.'
Madison voelde tranen opwellen, ze had dit geheim al zo lang mee gedragen en dat had ze nog jaren kunnen doen, tot dat Newman roet in het eten gooiden.
'Ik schaamde me, iedereen wees naar mij, ik was de gene die zijn huwelijk kapot wilde maken, zijn carrière in de goot, hij wilde scheiden had hij mij verteld, het stelde niks meer voor maar hij moest een beter moment afwachten gezien de campagne voor zijn politieke stappen en toen was daar die journalist …' tranen kwamen en er leek geen eind aan te komen. 
Victor zei niks, trok haar nog dichter tegen zich aan. Newman zou niet weten wat hem over kwam, niemand kwam aan zijn vrouw, niemand deed zonder te boete zijn Maddie pijn. Al moest hij naar New York om King persoonlijk hier heen te slepen, er zou worden recht gezet wat 10 jaar geleden was scheef getrokken.
De rust zou weer terug komen, Newman zou ophoepelen zonder zijn skimountain hier te hebben gebouwd en hij zou een nieuwe start maken met haar. Al die tijd was hij van haar blijven houden en nu had hij haar terug en zou hij haar nooit meer zo makkelijk laten gaan als wat hij toen had gedaan.
Madison huilde, Victor hield haar vast, ondanks alles wilde hij haar nog steeds.
Met een mengeling van vreugde en verdriet viel ze in zijn armen in slaap.




wordt vervolgd ......

*deze scene is iets uitgebreider maar omdat ik reken moet/wil houden met jonge web-bezoekers is deze voor de online versie aangepast.

deel 3:










zaterdag 20 februari 2016

eindelijk!!

het is alweer bijna 3 jaar geleden dat me vader is overleden en die tijd was best heftig hier.
ik heb alle zaken goed kunnen regelen en zonder problemen dingen die op naam van me vader stond over kunnen nemen op me eigen naam.
er was één instantie die moeilijk deed en op geen enkele wijze medewerking gaf: de woningbouw!
dit pand is een huurwoning en me vader en ik woonde hier al samen sinds 2008, het zou tijdelijk zijn na dat me relatie was stuk gelopen maar dat is dus anders verlopen.
hoe dan ook de woningbouw was kort en wilde op geen enkele manier een gesprek voeren met mij, ik moest binnen 6 maanden de woning uit. dat je een kind heb en je niet zo maar een andere woonruimte heb daar werd niet naar gekeken.
ik liet het er niet bij zitten en ben naar een advocaat gestapt. hier mee won ik al tijd want zo lang er geen rechtsgeldige uitspraak was kon ik hier blijven wonen.
ik had voldoende bewijs dat ik hier samen woonde met me vader en dat we ook werkelijk een huishouden samen voerden. familie, vrienden en de buren hebben zonder problemen verklaringen afgelegd, ik ben ze nog steeds dankbaar hier voor.
na de rechtszitting, waarbij de rechter al gelijk aangaf dat bepaalde regels binnen de woningbouw leuk zijn maar niet volgens wet zo gelden, was ik met een redelijk goed gevoel terug naar me thuis gegaan.
op 30 april 2014 kwam het telefoontje van de advocaat dat we hadden gewonnen, ik kon in de woning blijven. ik was toen aan het schilderen en het schildert een stuk leuker met goed nieuws.
echter liet de woningbouw niks van zich horen en zaken bleven onveranderd op naam van me pa, veel verder dan telefonische contact kwam ik niet.
we besloten het te laten voor wat het was en hadden inmiddels al iets voor achter de hand als het niet zou veranderen.
tot een week of 4 geleden ik een brief kreeg op me vaders naam, en ik even weer ben gaan bellen.
wat op bijna 2 jaar niet lukte is nu opgelost.
dat er niet netjes is gehandeld waren ze het over eens bij de woningbouw en dat ze hier en daar wat steken hebben laten vallen ook maar dat dit zo niet kan waren ze het over eens. ik denk dat het feit dat ze hier voor door hoger bazen voor op de vingers kunnen worden getikt iets zwaarder mee speelde om maar even te zwijgen wat ik aan huurverhoging had terug kunnen eisen.
hoe dan ook eindelijk is het licht gezien en werd er op een normale, goede manier gesproken met elkaar.
alles is aangepast en ik ben nu echt officieel de huurder van dit pand. alle zaken van me vader zijn nu afgerond, ik kan op dat punt eindelijk het gaan afsluiten.
om te beginnen meer rust vinden in me lijf dat hij er niet meer is, want ik mis hem nog steeds en met al het gedonder van de afgelopen bijna 3 jaar miste ik zijn luisterend oor best wel.
tot het volgende blog ....

vrijdag 19 februari 2016

hilarische bouw mislukkelingen

laten we vandaag maar eens lekker rustig aan doen en het weekend beginnen met een lach.
dit zijn een aantal hilarische bouw mislukkelingen, bij sommige vraag je je echt af de ontwerper of de bouwer dronken was.

oké de voorzieningen voor de hygiëne zijn er genoeg maar een beetje privé tijdens je toiletbezoek is toch wel prettig.
ook wel vreemd is dat je met een toilet,kan kiezen uit 5 wasbakken waar je dan je handen kan wassen na het bezoek.

    








de bouwer van deze garage is vast een fan geweest van the jetsons!
blijkbaar de is gene die hier verantwoordelijk voor is er op berekend dat we in de toekomst met ons auto gaan vliegen ipv over de weg te rijden.





hmm ... wat zijn ze hier vergeten? of misschien is de trap op de verkeerde plek gebouwd.
misschien dat je het nog kan gebruiken om plantenbakken er neer te zetten.








en waar ze ergens een trap bouwen zonder deur kan je het ook omdraaien. wel een deur maar geen trap.
dit is ergens bij een gevangenis maar of dit nou de best ontsnaproute is? 





het is fijn dat we tegenwoordig aangepast materiaal hebben.
we hebben dan ook verschil in mensen, groot, klein, dik of dun maar deze is wel erg overdreven. 
leveren ze er een trapje bij als je geld komt pinnen?










het kan nog erger want dat lord of the ring populair was mogen duidelijk zijn maar kom op! hobbits bestaan echt niet, net als kabouter enzo.









het is bijna niet te geloven maar deze bouw mislukkingen bestaan echt.
er zijn er nog veel meer waar je even op je hoofd moet krabbelen als je het ziet maar die volgen misschien later nog wel een keer.
ik wens jullie een fijn weekend toe en vergeet aanstaande zondag niet, rond 10.00 Nederlandse tijd staat het 2de deel van oude liefde, nieuwe kansen online.
tot het volgende blog....

donderdag 18 februari 2016

ghosthunting uitdaging

ik heb een grote voorliefde als het aan komt op paranormale dingen. syfy is bij voorkeur mij top zender, die zenden namelijk best veel programma's uit die met dit onderwerp te maken hebben.
ik wil mezelf geen ghosthunter noemen en ik ben waarschijnlijk maar een amateur maar ik vind het wel leuk om te doen, het materiaal wat ik gebruik is simpel een ghostbox en de camera van me telefoon.
ik heb dit gedaan om dat ik per mail een uitdaging kreeg dit te doen, nou ik heb het gedaan en ik schijf het aan niemand door! dit soort dingen zijn geen spelletjes, ik ben bij daglicht gegaan en niet toen het donker was. dit zou ik misschien wel doen als ik met een team samen zou zijn die er iets meer van weten als ik en ook meer ervaring hebben in waar ze mee bezig zijn.

helaas zijn de beelden van het kerkhof hier in Sint Philipsland door technische problemen verloren gegaan maar die van Anna Jacobapolder heb ik nog wel.
beiden keren was me dochter bij me, zij is ook zeer geïnteresseerd in de paranormale dingen.
bij Sint Philipsland hadden we wel een paar persoonlijk ervaringen, zo bleef ik bellen horen rinkelen terwijl er nergens iets was te vinden met belletjes. toen we een graf voorbij liepen was heel duidelijk hoorbaar via de box dat een stem zei: ik praat tegen je. en we schrokken beiden toen we op een graf een kat zagen liggen maar dit bleek een stenen beeld te zijn die wel heel echt leek.



het kerkhof in Anna Jacobapolder is voor mij bijzonder omdat mijn moeder er begraven ligt en ook me opa en oma en wat andere familie( terug te horen in het filmpje)
omdat er op dit kerkhof grafruiming word gehouden in de loop van dit jaar was dit een plek waar ik toch ook graag eens wilde zien wat ghosthunting hier oplevert.
de geluidsopname die ik los heb gemaakt hou ik voor mezelf omdat daar meer persoonlijk gerichte dingen op stonden. voornamelijk dat ik rustig moest doen en iets over dat het goed was, wat er goed is heb ik nog niet achter haalt.
Canada hoorde ik vaak worden genoemd en hel duidelijk bij een graf dat ik weg moest gaan.
op een bepaald moment hoorde ik duidelijk rommelen als of iemand tussen de bossen kwam aan lopen, me dochter was op dat moment aan de andere kant van het kerkhof dus zijn was het niet.
wat het ook was, ik heb niks terug kunnen horen op de band maar wat het ook was ik ben er op dat moment erg van geschrokken.
ik vraag me toch wel af wat het is geweest en misschien dat ik nog eens terug ga om te kijken of ik iets meer kan achter halen.

ik vond het best leuk maar ik ga daar dus s'nachts zonder behoorlijke begeleiding niet naar toe.
ik ken me grens en die hou ik lekker aan. de paranormale wereld is geen spelletje zo vele misschien denken, wees dus voorzichtig en brand je vinger niet aan onwetendheid voor de lol of omdat het zo lekker spannend is!
tot het volgende blog .....




woensdag 17 februari 2016

kunstwerk

ik ben geen kunstkenner maar er zijn  wel een paar museums waar ik graag een kijkje zou willen nemen.
en kunst heb je in verschillende stijlen, en soms vraag je je af of het niet is gemaakt door een kleuter of zo. dat voor een paar streepjes zo veel geld kan worden gegeven?
ik heb nog wel tekeningen van me dochter toen ze een jaar of twee was, zou het wat opleveren?
ik denk dat jullie het al beginnen te begrijpen: yup .. kunstwerken die door kinderen gemaakt hadden kunnen zijn, en het zijn nog erg dure werkstukjes ook!


het doek Black Fire 1 van Barnett Newman leverd tijdens een veiling in 2014 ruim 84 miljoen dollar op.
de veiling meester van Christie's kon spreken van een topavond.
Newman wordt gezien als een van de pioniers van abstracte kunst, klein nadeel is dat Newman van dit succes niks heeft meegekregen. hij is in 1970 overleden.
de koper is van het doek is verder onbekend.




iets hoeft niet geschilderd te zijn om als kunst bestempeld te worden.
Andreas Gursky is bekend van gigantische grote foto's van gebouwen en landschappen. Rhein II ging in 2011 de veiling op en leverde 4,3 miljoen dollar op. dit werk staat wereldwijd bekend als de duurste foto.
ik heb nog foto van het landschap hier rond het dorp, zou het mogelijkheden bieden? zal wel niet.


de spaanse schilder Joan Miró staat bekend om zijn kinderlijke stijl van schilderen. dit werk, Peinture (le chien), wat onderdeel is van een serie, werd in novermber 2010 verkocht voor maar liefst 2,2 miljoen dollar. kenners zeggen dat dit kunstwerk het meest radicale werk van Miró is.





mijn eerste in druk, kladwerk op een krijtbord. Cy Twombly (Edwin Parker Twombly) noemt de stijl die hij heeft zelf onafgebroken lijnen. en al lijkt dit een krijtbord dat is het dus niet, het donker doek waar met lichte lijnen dit werk is gemaakt.
Untitled (1970) werd in 2014 op de veiling van Christie's verkocht voor het mega bedrag van 69,6 miljoen dollar.






natuurlijk zijn er nog veel meer kunstwerken die lijken op het tekenwerk van een kind.
Mondriaan is ook zo een schilder die nu bij me opkomt die van die gekleurde vlakken en strepen werkjes heeft gemaakt, me dochter heeft zo iets ooit ook eens getekend maar ik vrees dat het haar niks gaat opleveren.
ik ga nog wat rond speuren, er zijn vast nog wel meer van die werkjes waar je verbaasd over bent als je het ziet en wat het heeft opgeleverd.
tot het volgende blog .....