dinsdag 28 februari 2017

hier wordt een perfectionist gek van!

ben jij één van die personen waarbij alles tot in de puntjes moet kloppen?
dan raad ik je aan om dit blog nu te verlaten, de volgende foto's kunnen door een perfectionist als schokkend worden ervaren! hahaha....

nee zonder dollen deze foto's zijn op zich nog redelijk normaal maar voor een perfectionist zijn ze beschamend, hij of zij zou hier knettergek van worden.

deze valt je denk ik wel op?
de hoekjes sluiten net niet perfect op elkaar aan.
het gaat hier misschien om een paar kleine millimetertjes maar het kan een ramp zijn voor iemand die echt de puntjes op de i zet in perfectie.

ik persoonlijk zou zeggen jammer dan.
ik kijk naar de grond en niet naar me plafond.
ik heb dat bijvoorbeeld hier in huis, me muren lopen scheven en daar door kan ik nooit echt iets precies recht hebben aan de muren.




dit is zo een zelfde idee als de eerste.
het gaat wederom om een paar milliemetertjes maar wederom genoeg om gek van te worden als perfectionist.
ik kan er de humor wel van inzien.
soms kan het gewoon niet anders omdat je muren afwijken.
door de lichte afwijking van me huis is me badkamervloer ook niet overal mooi op elkaar aangesloten.




dit is ook zo een leuke.
we hebben het vast allemaal wel eens geprobeerd, ik wel, iedere keer weer.
en dat heeft niks met perfect te maken maar gewoon voor de lol.
bij het tanken er een sport van maken om je bedrag precies rond te krijgen wat je dan moet afrekenen.
bij mij lukt het nooit maar blijft leuk om te proberen.
voor een perfectionist is dit dus om knettergek van te worden als dat niet gaat zo als hij of zij dat wilde.


je kent ze misschien wel van die taarten waar van die voorgesneden strepen staan of de afbeelding met poedersuiker aangeeft hoe je zou kunnen snijden.
en dan heb je van die figuren die snijden zo als ze zelf willen.
ergens krijg ik er ook wel kriebels van.
je krijgt zo aangeboden hoe je kan snijden en je stukken redelijk gelijk kan hebben en dan snij je nog totaal er tegenover van.
deze heeft bij mij de uitzondering, ik zou hier ook wel een beetje gek van worden als iemand dat deed.


kijk even goed naar deze foto.
zie jij wat het punt is waar de perfectionist over kan vallen?

kijk eens naar de kleine ronde bosjes.
aan de ene kant tel je er 4 en aan de andere kant maar 3.
een gemiste kans om er de perfecte tuin van te maken door op het ene hoekje geen bosje te planten.




ben jij ook zo een perfectionist? of valt het wel mee?
ik wil mezelf geen perfectionist noemen maar enig zin wat orde in huis kan geen kwaad.
schoenen netjes onder de kapstok, was in de was mand enzovoorts ... lijkt mij niet echt iets wat een perfectionist zou willen maar gewoon standaard regel binnen een huishouden, of niet?

tot het volgende blog .....




zondag 26 februari 2017

deel 2: Loslaten

deel 1 gemist hier volgt een link er naar:

http://scoozie-mouse.blogspot.nl/2017/02/deel-1-loslaten.html


en dan volg hier het 2de deel van loslaten, veel lees plezier!



                                          loslaten



Het was zaterdagmorgen en het was behoorlijk druk in het kleine flatje van Jade.
Het was nu Tommy’s flat, Jade verhuurde de woning nu voor een klein bedrag.
Hij had bij oma Nora kunnen blijven maar Tommy had laten weten dat na bijna 7 jaar weg te zijn geweest en op eigen benen te hebben gestaan wilde hij toch graag een eigen plek.
Nora had verder niet aangedrongen, ze snapte hem wel. Het belangrijkste was dat haar kleinzoon terug was in Cottonshall.
De verbouwing bij Josh waren afgerond en Jade was voor de kerst al ingetrokken.
Nu werden de laatste spullen die over moesten naar de nieuwe woning gebracht.
Tommy had niet veel bij zich toen hij naar Cottonshall kwam, wat kleding en andere kleinigheden.
Kort voor de kerst was hij een weekend naar Hell’s Bay vertrokken, daar had hij de jaren na zijn vertrek gewoond.
Veel had hij niet gepakt, wat kleine dingen als zijn laptop, foto’s, boeken, cd’s enzo.
De meubels liet hij achter, Roy zou zorgen dat de woning opgeruimd en leeg zou komen.
Hoewel Tommy het rot vond dat hij Roy moest achterlaten had die hem verzekerd dat het goed was en dat hij zeker een keer de kant van Cottonshall zou komen om bij te kletsen en een biertje te drinken.
Tommy werd ruw uit zijn gedachte gehaald, ‘wat heb je met me bank gedaan?’
Jade stond voor zijn neus en keek heb een beetje boos aan.
‘tja… ‘, Tommy haalde zijn hand door zijn haar, ‘die had zijn beste tijd wel gehad, vond je ook niet? Ik ben zo vrij geweest dat oude ding te lozen en deze hier voor een prikkie te kopen.’
Er viel een moment stilte, ‘Tuurlijk snap ik dat, hij was inderdaad wel aan vervanging toe.’ Jade gaf hem een duw, ‘ik maak maar een grapje, ik had gezegd dat je maar moest kijken wat je wilde houden en wat je er uit gooide.’
Tommy zuchten diep, hij wist dat de bank nog uit het oude huis was gekomen, dus hij wist niet zeker of de waarde erg hoog had gezeten bij zijn nichtje.
Phoebe onderbrak hun onderonsje, met een hondenmand en wat andere spullen erin in haar handen.
‘Wat is hier de bedoeling van?’, Phoebe wist hoe Jade aan deze spullen was gekomen, het verhaal van Doolittle en hoe die Jade en Josh bij elkaar had gebracht had Jade haar vertelt.
Tommy trok een wenkbrauw omhoog, ‘heb ik iets gemist?’
‘Nee, niks bijzonder, ik vertel je dat verhaal nog wel eens een keer. Breng ze maar naar de auto, misschien dat we die nog kunnen gebruiken als er een hond moet overnachten in de praktijk.’
Tommy zei verder niks en pakte een doos om naar de auto te brengen.
Buiten stond Phoebe bij Nora, die had zich opgeworpen om op de kleine Jaden te passen.
Nora had willen helpen maar niemand leek dat een goed idee te vinden, na haar hartinfarct was iedereen nog zuiniger op haar geworden.
Phoebe had het wel begrepen maar vond het ook wel sneu voor Nora, daarom had ze haar gevraagd om die dag op de kleine Jaden te passen.
Jaden was al een flinke knul geworden, hij was nu 7 maanden.
Wyatt was de beste vader die een kind zich kon wensen, ze woonde nu samen in de vakantiewoning van haar ouders.
Wyatt had niet kunnen helpen omdat hij een vroege dienst draaide als een van de agenten in het dorp.
Het was een gezellige drukte en binnen korte tijd waren de spullen van Jade in geladen en die van Tommy naar binnen gebracht.
vele handen maken vlug werk in dit geval, Jade, Josh en hij waren er vanzelfsprekend maar ook zijn ouders hadden geholpen. En Phoebe niet te vergeten, die gelijk had aangeboden om te helpen.
ergens had hij even bewondering voor zijn moeder gehad, die had zonder tegenspraak gedaan wat van haar was gevraagd.
het leek erop dat Shannon echt een beter leven was gaan leiden, en leek te accepteren hoe een ander zijn of haar leven leefde.
iedereen stond buiten, ‘nou dan gaan we maar richting de praktijk om daar weer uit te laden’ zei Josh.
Daar leek iedereen het mee eens te zijn, dus vertrokken ze die richting op.


Roy had Cottonshall bereikt en draaide het plein op, precies zoals Tommy had gezegd zag hij de Cotton Shanty staan.
Hij zocht een plek om zijn auto te parkeren, na te hebben geparkeerd slot hij zijn auto af en ging naar de kroeg.
Toen hij binnenstapte klonk het tingel geluid van de bellen aan de deur. Hij zag verder niemand binnen.
Even aarzelde hij maar liep een klein stuk de kroeg in, in de keuken hoorde hi gerommel en iemand riep dat ze er aan kwam.
Roy keek rond, het zag er gezellig uit, ruimte om gezellig samen te zijn met elkaar maar hij zag plekjes die meer geschikt leken voor wat meer privé momenten.
Als of je in een dorp als dit iets privé kon hebben dacht Roy.
Hij liep naar de bar, hij nam plaats op een kruk en wachten tot de persoon die had geroepen zou komen.
Deze plek straalden meer een thuis uit, als iemand had geprobeerd een wat ruime woonkamer te creëren.
Als een kroeg als deze in Hell’s Bay was geweest dan was hij er zeker wel eens binnen gegaan om een biertje te happen.
Het sprak hem wel aan , en tent zoals dit, de omgeving was mooie en rustig en misschien dat als hij het zou willen hij hier best zou kunnen wonen.
Roy werd uit zijn gedachten gehaald door een stem, ‘goedemiddag, waarmee kan ik u helpen?’
Roy staarde naar het gezicht van Afro-Amerikaanse vrouw, haar ogen waren mooie en donker van kleur.
Haar haar was zwart en kort in lagen geknipte, en viel wat speelt in haar nek.
Waarom leek zijn hart even een slag over te slaan? Iets aan deze vrouw leek hem aan te trekken.
Tibby staarde hem aan, ‘kan ik u helpen?’ herhaalde ze haar vraag.
Roy staarde haar nog een moment aan, ‘o ja’ stamelde hij.
‘Mijn naam is Roy Hobbs, ik ben op zoek naar Tommy North. We zijn oude vrienden en hij had me gezegd naar deze plek te komen,dit zou de beste plek zijn om elkaar te treffen.’
Tibby besefte gelijk wie deze man was, de vriend waar Tommy het over had gehad, die hem hier zou komen opzoeken.
Ze had een gesprek tussen Tommy en zijn vader opgevangen, en had gehoord dat deze man zo wel zijn vrouw als zoon was verloren.
Dat verklaarde waarom er een trieste blik in zijn ogen was maar ook had ze even een glinstering gezien.
‘Ja, dat kan kloppen, Tommy heeft zo iets vertelt dat zijn vriend zou komen’, Tibby stak haar hand uit naar Roy.
‘Tibby Jamerson, welkom in Cottonshall Roy. Tommy had wat verhuizing werkzaamheden met zijn familie maar ze zullen hier straks wel komen om uit te puffen, kan ik je wat te drinken aanbieden?’
‘Een lekker kopje koffie zou niet verkeerd zijn’ antwoorden Roy.
‘Komt er aan.’ Tibby draaide zich om naar het apparaat om een koffie voor hem te maken.
Haar gedachten dwaalde even af, hij was best knap, ruig type, ongeschoren gezicht maar op zich niet onverzorgt.
ondanks de wat ruimvallende trui die hij droeg kon Tibby wel aan zijn lichaam zien dat hij gespierd moest zijn.
Het apparaat piepte om kenbaar te maken dat de koffie klaar was.
Ze pakte het kopje en zetten het op de bar voor hem neer.
Houd je kop erbij dacht ze, ‘ alsjeblieft, een koffie.’
“Dank je’ antwoorden hij haar met een glimlach erbij waardoor Tibby het gevoel kreeg dat ze begon te smelten.
Wat was dit nou weer? sinds wanneer was zij gevoelig voor de charme van een man?
Het laatste waar ze op zat te wachten was dat kleve liefdesgedoe. Wat haar betreft was ze klaar met ware liefde, niet dat ze het de stelletjes die dol verliefd waren dat geluk misgunnende. Maar iets aan deze man trok haar aan.
In een poging haar gevoel te negeren begon ze wat dingen op te ruimen en te poetsen.
Roy haalde zijn mobiel te voor schijn en keek of er berichten waren, of liever gezegd hij deed als of.
Toen hij deze vrouw zag leek zijn hart even stil te staan en dit gevoel had hij al lange tijd niet gevoeld. Iets aan deze vrouw trok hem aan.
In zijn ogen leek ze niet zo opstandig en nors als dat Tommy hem had wil doen geloven.
Verder kwamen zijn gedachten niet, de deur ging open en vrij luid kwam er een gezelschap binnen vallen.
Boven het gelach uit herkende Roy de stem van zijn maatje.
Toen Tommy de man aan de bar herkende liep hij op hem af en gaf hem een stoot op zijn bovenarm.
‘Roy, je bent er! top man, goed je weer te zien.’
De twee vrienden omhelsde elkaar, Roy keek zijn maatje even aan, hij zag er goed uit, schuin keek hij naar het gezelschap wat ook in de richting van de bar kwamen.
Tommy stelde ze voor, ‘mag ik jullie voorstellen aan me maat uit Hell’s Bay, Roy Hobbs. Roy, dit zijn mijn ouders, Isaac en Shanon North, mijn nichtje Jade met haar vriend en dierenarts hier, Josh Adams en deze jonge dame  onze dappere Phoebe Martin.’
Roy stond op en gaf iedereen een hand, ‘ik heb veel over jou gehoord Jade. Die gast hier heeft enorm in zijn rats gezeten om jouw maar het ziet er naar uit dat je het prima heb gedaan zonder zijn bemoeizucht.’
Jade schoot in de lach, ‘lieve god, ik ben een grote meid en kan heel goed me eigen boontjes doppen zonder me grote neef maar hij is een lieverd en bedoelde het heel goed, ik ben blij dat alles weer is zo als het hoord.’
Tibby probeerde stilletjes zich terug te trekken in de keuken maar Tommy merkte haar op, ‘Tib, waar denk jij naartoe te vluchten? Je hoeft echt niet weg te gaan. Dit is me ..’ verder kwam hij niet.
‘Laat maar, hij heeft zichzelf al voorgesteld en hij weet ook wie ik ben’, het kwam er iets kribbiger uit dan ze had bedoeld.
‘En ik vlucht nergens naar toe, er ligt nog genoeg werk om te doen in de keuken. voor het geval je het even mocht zijn vergeten we runnen hier een kroeg waar mensen komen drinken en eten en dat eten zal echt klaar gemaakt moeten worden als je die hongerige monden wil voeren.’ Zonder verder af te wachten schoot ze de keuken in.
Daar stond ze even een paar tellen met haar hand op haar hart, waarom had ze deze gevoelens in haar lijf gieren?
Het gezelschap keek verbaasd, Tommy staarde naar de dichte keukendeur, hij snapte er ook niks van.
‘Tja, .. zo kennen we Tib weer als vanouds kribbig en nors’ terwijl hij zijn schouders ophaalde en achter de bar dook om zijn gasten van een drankje te voorzien.
Roy snapte het ook niet, ze leek aardig en aan haar ogen kon hij wel zien dat ze een zachtaardig persoon was, toch was er iets wat haar een houding leek te geven zodat ze mensen op afstand hield.
Hij was al snel weer vergeten wat er zo juist gebeurden toen hij in een leuk gesprek raakte met Isaac, Josh en Tommy.


Het was al na negen uur toen Tommy en Roy de woning binnen kwamen waar Tommy nu zou gaan wonen.
Roy keek eens rond, ‘ziet er niet verkeerd uit, groot genoeg voor jou alleen of is er misschien iemand die dit met jou kan gaan delen?’
‘Nee, ben je gek! ik ben een vrij man, dit is mijn eigen stekje. Oké, ik met nog wel even wat uitpakken maar ik heb een bed en ik kan slapen, dat is voor nu genoeg.’
‘Geen vrouw die misschien meer wil van jou of jij van haar?’ vroeg roy.
Tommy gebaarde om te gaan zitten, ‘een vrouw? ik? nee, echt niet! Ho even, … denk jij dat Tib misschien een oogje op me heeft?’
‘Zou toch kunnen.’
‘Wel nee, zo is Tib gewoon, niemand weet waarom, ze zegt nooit zo veel over waar ze vandaan komt. Ik heb Madison ooit eens horen zeggen dat ze uit Nashville,Tennessee komt maar meer weet ik ook niet.’
Al pratend had hij twee biertjes uit de koelkast gehaald en overhandigde er een aan Roy.
‘Nashville’ mompelde Roy, ‘ik heb wel eens gelezen over van die anti groepen tegen zwarte mensen die daar bezig zijn geweest. Zou ze een slachtoffer zijn van racisme?’
Tommy haalde zijn schouders op, ‘geen idee, ze praat nooit over die plek. Ze is verdraaid goed met d’r potten en pannen in de keuken maar op persoonlijk vlak een groot raadsel.’
Geen van twee zei iets en dronken hun biertje.
‘Waar komt die interesse in Tib vandaan?’ vroeg Tommy aan Roy.
‘Ach gewoon, ze leek erg aardig totdat ze met die norse houding naar de keuken verdween, er is iets wat haar is overkomen om afstandig te doen. ik weet niet waarom maar zo voelt het bij mij wel.’
‘Roy Hobbs! ik zou bijna zweren dat je onze norse Tibby leuk vindt! Je bent toch niet verliefd aan het worden op onze Tibby?’ Tommy keek zijn maat met een grote grijns aan.
Roy nam nog een slok, ‘verliefd? kom zeg! ik heb mezelf nog niet eens goed op orde naar alle ellende. Ik ben echt geen goed materiaal om aan een nieuwe relatie te denken, laat staan geschikt voor een vrouw die zo haar eigen bagage nog lijkt te hebben.’
Om snel van onderwerp te veranderen bracht hij een paar van de jongens op die Tommy misten en waar hij hem de groeten van moest doen.
Ook al ging het gesprek over wat anders in zijn hoofd bleef het beeld van Tibby toch rond spoken.
Deze leek hem meer te doen dan dat hij wilde toegeven.


wordt vervolgt .....


deel 3:

vrijdag 24 februari 2017

reisavonturen voor waaghalsen

we beginnen zo langzaam aan weer aan de vakantie te denken en plannen te maken.
voor sommige mensen is vakantie leuk maar willen ook wel een leuk avontuurtje beleven.
niet even simpel een berg wandje beklimmen of een flinke wandeling door de bossen en dan ergens je tentje zetten om te overnachten nee, ik bedoel de wat meer gewaagde dingen.
dit zijn een paar van die reisavonturen die ik persoonlijk liever oversla maar jij misschien niet.


je komt heel dicht bij een van de gevaarlijkste dieren ter wereld in Crocosaurus Cove in Darwin (Australië), oftewel de 'grot des doods'. in een glazen bak word je in een verblijf met bijna 200 gevaarlijke krokodillen gehangen. 
ik heb hier al meer over gehoord en gelezen maar ik pas toch echt om hier naar toe te gaan.







dit is er nog zo eentje waar ik voor pas.
in Gansbaai (Zuid Afrika) kun je met een van de meest gevaarlijke roofdieren onderwater zwemmen, de witte haaien. het enige wat je beschermt tegen de levensgevaarlijke beesten is een kooi.





deze hoge loopbrug aan de berg Tianmen in Hunan (China) bevindt zich op een hoogte van 1219 meter. de brug is gemaakt van glas en biedt je een geweldig uitzicht op de bergkloof onder je. 
het zweet breekt me nu al uit alleen van het zien van de foto en lezen van de informatie.
geen goed idee voor iemand met hoogtevrees.



voor deze activiteit moet je ook geen hoogtevrees hebben. de zipline in het Himalayagebergte in Nepal is een van de meest extreemste ter wereld. avontuurlijke toeristen kunnen met 140 km/uur een stuk van 1,8 km op 600 meter hoogte afleggen.
ik pas bij deze ook vriendelijk voor dit avontuur.




Als je het bungeejumpen van een brug een beetje saai vindt dan kom je bij de vulkaan Villarica in Pucón (Chili) vast wel aan je trekken. je springt hier uit een helikopter en bungelt dan 213 meter boven kolkende lava. 
nu is bungeejumpen echt wel het laatste wat ik ooit zou doen maar dit zo boven een vulkaan ...
wie wil dat nou doen? ik zal me van verder commentaar hier op onthouden.


nou, ik geloof dat ik de waaghalzen onder ons wel een plezier heb gedaan met reisavondturen om te plannen.
persoonlijk vind ik het gekke werk als je dit wil ondernemen maar goed ieder zijn plezier.
ik pas en hou het wel bij een dagje dierentuin of op de camping voor een caravan met een boek.

tot het volgende blog .....



donderdag 23 februari 2017

magnesium

magnesium is onmisbaar voor een goede gezondheid. zo heb je dit mineraal nodig om je energiek te voelen, zorgt het voor vitale spieren en botten en is het belangrijk voor een goed functionerend zenuwstelsel.  
veel van de heilzame effecten van magnesium zijn nog niet wetenschappelijk bewezen, maar dat het belangrijk is om er voldoende van binnen te krijgen, is een ding wat zekers is!
omdat je lichaam zelf geen magnesium kan aanmaken, kun je het alleen via voeding binnenkrijgen. het mineraal komt in bijna alle voedingsmiddelen voor, waardoor de kans op een tekort erg klein is. alleen bevatten ze lang niet allemaal evenveel magnesium. 
bovendien verminderen vezels en fosfor uit fruit, groenten en granen de opname van het mineraal. 
daarnaast lijkt niet elk darmstelsel even goed in staat te zijn om magnesium op te nemen. zo is het ‘absorptiepercentage’ afhankelijk van de hoeveelheid eiwit, oxaalzuur of fytinezuur die in de darm aanwezig is. 

het mogen duidelijk zijn, magnesium is belangrijk.
deze voedingsmiddelen staan bekend om hun hoge magnesiumgehalte.

Volkorenmacaroni
magnesium zit in alle volkoren graanproducten maar nog het meest in volkorenpasta. volgens de Gezondheidsraad hebben volwassen vrouwen per dag 250-350 milligram magnesium nodig. verder zijn volkoren graanproducten een belangrijke leverancier van koolhydraten, vezels, ijzer en verschillende soorten vitamine B.

Spinazie

groene bladgroenten en vooral spinazie, zijn rijk aan magnesium. met een portie spinazie van tweehonderd gram uit pot of blik heb je al meer dan de helft van de minimale benodigde hoeveelheid binnen. opvallend genoeg bevat dezelfde hoeveelheid verse spinazie minder magnesium.

Sojabonen en pinda’s

peulvruchten, waaronder sojabonen en pinda’s, verlagen het slechte LDL-cholesterol in je lichaam en helpen zo je bloedvaten gezond te houden.  Sojabonen en in mindere mate pinda’s hebben daarnaast nóg een voordeel, ze zijn rijk aan magnesium. met een portie (gedroogde) sojabonen van 75 gram krijg je bijna de complete aanbevolen hoeveelheid van 250 milligram binnen. in sojaproducten zoals tofu, tempé en sojamelk zit trouwens veel minder magnesium. pinda’s bevatten ook relatief veel magnesium, maar helaas ook veel calorieën.

Pure chocola

we weten dat het niet gezond is om elke dag een chocoladereep te verorberen maar een beetje chocola per dag kan een goed effect op onze gezondheid hebben. hoe puurder de chocola, hoe meer magnesium en antioxidanten je  binnenkrijgt. ter vergelijking: een kleine reep van 25 gram extra pure chocola (met minstens zeventig procent cacao) bevat ruim vijftig milligram magnesium, een vijfde van de aanbevolen hoeveelheid. in dezelfde hoeveelheid gewone melkchocolade zit maar twee milligram.  
(bron: voedingscentrum)
nou het ziet er naar uit de we er een reden bij hebben om te snoepen van de chocolade. hou wel in gedachten dat met alles vaak het regeltjes "met maten' telt. 
tot het volgende blog .....

woensdag 22 februari 2017

#postcrossing #46

nieuwe week, nieuwe kansen.
helaas bleef het erg stil aan me brievenbus. ik heb deze week niks ontvangen.
en tot op heden heb ik van deze nog niks vernomen:
Rusland uit postcrossing 40
Polen uit postcrossing 43
en China uit postcrossing 45
oké, China kan ik nog begrijpen maar Rusland en Polen beginnen nu toch me zorgen te geven of deze kaarten wel aankomen.
het is ook een beetje een sport om te zien hoelang een kaart er over doet voor die aankomt.
met een gemiddelde van 4 weken naar Rusland is de laatste kaart die die kant is op gegaan wel langer onderweg als het gemiddelde.
Polen was nieuw maar als ik kijk naar Duitsland of Zwitserland dan was mijn gok dat een week of twee wel voldoende zou zijn. een kaart naar Turkije was met iets meer dan een week al op zijn bestemming.
Polen is nu al ruim 3 weken onderweg.
en dan denk ik dat de post bezorging van het land er ook nog mee te maken kan hebben.

voor de vaste volgers valt misschien op dat ik over de kaart naar India uit postcrossing 44 niks heb gezegd, dat kan kloppen.
tot mijn grote verbazing kreeg ik zaterdag 18 februari de melding binnen dat na 11 dagen en 7979 km deze kaart was aangekomen op plaats van bestemming.
een super leuk reactie gekregen van de ontvangster van de kaart.
mij verbazing kan je misschien wel begrijpen, ik had gerekend op minstens 3 weken voor die kaart zou aankomen.
zo zie je maar weer dat het totaal onvoorspelbaar is wanneer een kaart aankomt.

over tot het punt waar dit blog om gaat!
waar gaat mijn kaart deze week naar toe?
deze kaart gaat naar .... de USA.
ik mag deze week weer iets naar Amerika sturen, deze kaart gaat 5540 km reizen voor de ontvangster hem heeft.
ja wel, het gaat om een zij.
de meeste kaarten naar Amerika waren er wel tussen de 10 tot 20 dagen maar je heb hier boven al kunnen lezen dat je het nooit zeker kan weten hoe het gaat.

en zo zijn we weer aan het einde van postcrossing van deze week gekomen.
het was een rustig weekje maar je weet het nooit hoe het gaat lopen?
zo krijg je niks en zo heb je meerdere kaarten op één dag of er komt er iedere dag wel éentje binnen vallen. en het blijft altijd weer een verrassing voor je wat je krijgt en waar vandaan.
inmiddels is het aftellen naar 5 april 2017 begonnen, via de facebook pagina is een evenement aangemaakt voor het blog wat rond dat 1 jarige jubileum gaat komen.

https://www.facebook.com/events/372601696456847/

voor nu zeg ik, weer bedankt voor jullie aandacht en graag tot volgende week ...





dinsdag 21 februari 2017

#TBM #6 ... uit de oude doos!

één keer per maand is dit onderdeel op het weblog te vinden.
wie kent het niet ... een foto op instagram of facebook misschien zelfs op twitter met daar bij de #tbt?
dit staat voor Trough Back Thursday. waarom donderdag? geen idee.
maar dat bracht het idee van #TBM : Trough Back Memories, oftewel een foto waar ik een leuke herinnering aan heb of gewoon een leuk moment met een grappige verhaal, maar het kan ook iets triest zou kunnen.
let op! mochten er gezichten van persoon opstaan kan ik deze bewerkt hebben zo dat ze niet zichtbaar meer zijn. dit i.v.m de privacy van deze mensen.



Limburg 2009
deze foto vond ik op usb-stick toen we foto zochten voor een video die me dochter wilde maken voor haar you tube kanaal.
op vakantie gaan is niet iets wat ons heeft getrokken en zeker niet kamperen.
een dagje er op uit dat was voor ons al leuke genoeg.
toch hebben we  voor de eerste keer in 2009 een vakantie gehouden, met een caravan in Limburg.
ik ben geen kampeer type maar zo met een caravan was erg leuk om te doen.
met me dochter, vriend en zijn ouders een weekje op vakantie.
op een boerencamping, bij het dorpje Epen en dat was best leuk, zeker voor de kinderen die er rond liepen, die mochten gewoon zo de stallen in en de beesten aaien en soms zelfs voeren.
vooral de bak met konijnen was een hit bij de boer.
en als je geluk had, kon je er, onder begeleiding, op een van de paarden worden gereden.
het leukste was denk ik dat we de geboorte van een kalfje hebben gezien, nou ja bijna de hele geboorte. het ging niet vlekkeloos deze bevalling maar toen het beestje er was waren moeder en kind in prima staat en gezond.
de foto is genomen in een dorpje wat Gulpen heet, het was niet erg groot maar wel gezellig om rond te lopen, winkels door te snuffelen en ergens even wat eten en drinken.
dit is een beekje wat door het dorp heen loopt, en heet de Gulp, verklaard gelijk de naam van het dorp. in het dorp kun je ook de bierbrouwer van het gulpener bier vinden, deze kan je ook bezoeken, wat wij niet hebben gedaan.
we zijn dat jaar nog naar meerdere dorpjes geweest, de omgeving is er prachtig. het is echt genieten zo volop tussen de heuvelachtige landschap van Limburg.
en natuurlijk ook Valkenburg bezocht. gewinkeld en daar zijn we naar het pretpark 'de valkenier' geweest. het pretpark is leuk als je kleinere kinderen hebt maar als je kids al groter zijn, tieners, dan raad ik je dit niet aan. ik vond het een park wat meer voor de kleintjes is bedoelt. voor me dochter die toen een jaar of 8 was, was dit park leuk, ze heeft erg genoten die dag, de rupsen-achtbaan was een ware hit.
ik had ook graag naar de grotten gewild daar maar helaas was dat door te weinig tijd niet mogelijk.
we zijn in 2010 weer op vakantie geweest daar, met caravan en de zelfde camping en hebben toen wel de grotten bezocht.
hoewel we meerder keren in Vaals zijn geweest hebben we toen in 2009 niet het drie landenpunt bezocht, dat hebben we in 2010 wel gedaan.
ik kan zeggen dat die twee jaar dat we naar Limburg zijn geweest op vakantie erg leuk waren.
vakantie in eigen land is zeker niet verkeerd en ik raad het zeker aan om eens naar Limburg te gaan voor vakantie en te genieten van de omgeving daar.
je kan wel gaan vliegen naar een ver land maar ons eigen land bied ook genoeg leuke dingen om te doen. maar dat is de keuze die iedere zelf kan maken in wat hij/zij wild met vakantie.

dit was voor deze maand #TBM,  volgende maand weer een nieuw blog van dit onderdeel.
tot het volgende blog ....






zondag 19 februari 2017

deel 1: Loslaten

vanaf vandaag kunnen jullie 4 weken lang weer een kijkje nemen in het fictie dorpje Cottonshall.
Dit is alweer het 6de verhaal rond dit dorpje en zijn inwoners.

in het kort:
Tibby is een jonge vrouw die afkomstig is uit Nashville Tennesee.
haar moeder was een blanke vrouw en haar vader een donkere man. hoewel ze een redelijk goede jeugd had, had zo ook te maken met de vooroordelen.
als Tibby iet verschrikkelijks overkomt verlaat ze Nashville.
vier jaar geleden kwam ze in Cottonshall terecht, Madison nam haar onder haar hoeden en liet haar in de keuken van de cotton's shanty werken.
Roy Hobbs zit ook behoorlijk in de knoop met zij demonen uit het verleden.
aan zijn geluk leven kwam een eind toen hij zijn kind verloor en kort daarna ook nog zijn vrouw.
Hij neemt de uitnodiging van zijn vriend Tommy aan om naar Cottonshall te komen.
daar raakt hij onder de indruk van Tibby. iets wat Roy nooit had verwacht na alles wat hij heeft mee gemaakt. ook Tibby worstelt met haar gevoelens. 
kunnen beiden hun verleden los laten? vinden zij geluk in elkaar?

veel lees plezier met: loslaten




                                             loslaten


Roy Hobbs gooide zijn plunjezak achter in de kofferbak van zijn auto en deed de klep met een klap dicht.
Even stond hij naar het huis te kijken, het voelde niet meer als zijn thuis en hij was zeer blij met de uitnodiging van zijn maatje Tommy North om hem op te zoeken in Cottonshall.
Een paar maanden terug was hij terug gegaan omdat zijn oma een hartinfarct had gekregen en hij bij haar wilde zijn.
Ook het weerzien van zijn nichtje had hem verheugt. Behalve zijn moeder, daar was hij minder blij over.
Inmiddels was de lucht tussen moeder en zoon opgeklaard en probeerde ze een nieuwe start te maken.
Roy was oprecht blij geweest dat Tommy de banden met zijn familie weer had opgepakt.
Zelf deed familie hem weinig meer, of liever gezegd hij had geen familiebanden waar hij zich druk over hoefde te maken.
maar deze conclusie lag hem zwaar op het hart en deed hem veel verdriet.
Daarom was hij blij deze buurt en dit huis achter zich te kunnen laten, als was het maar tijdelijk.
Roy controleert nogmaals of alles goed was afgesloten bij het huis en vertrok toen in de richting van Cottonshall.


Tibby Jamerson keek de kamer rond die ze voor bijna 4 jaar had bewoond.
Ze had de boel keurig uit geruimd met haar spullen die nu boven in de woonruimte van de Shanty stonden.
Pater Domini Jan had haar de ruimte tegen een redelijk laag bedrag laten huren toen ze hier was gekomen.
Madison had haar bereidwillig aangeboden in haar keuken van de Shanty eenvoudige maaltijden te maken.
Madison had die dag een groepje toeristen gehad die iets voedzaam hadden gewild, ze had de spullen en materialen in de keuken maar Madison was geen kok.
Tibby had haar aangeboden wel te willen helpen, ze was geen beroepskok maar wist haar weg in een keuken te vinden en met de spullen die ze vond een lekkere maaltijd in elkaar te draaien.
Madison was de hemel te rijk geweest en had haar gelijk een baan geboden.
Tibby had eerlijk gezegd dat wel te willen maar ze nog niet wist of ze hier in dit dorp wilde blijven.
Dat was 8 jaar geleden en ze was er nog steeds, ze voelde zich hier thuis.
Pater Domini Jan keek naar Tibby.
Ze was hier 4 jaar geleden gekomen, nooit de moeite genomen een eigen huis te zoeken, ze was tevreden met de kamer die ze hier huurde in het oude pastorie huis.
Ze was pas 19 jaar geweest toen ze hier kwam en het was hem gelijk duidelijk geweest dat deze jonge vrouw ergens voor was weggelopen.
Hoewel ze aanvankelijk niks daar over wilde vertellen was ze in de loop van de jaren hem gaan vertrouwen en had dingen opgebiecht.
Haar verhaal was triest geweest en hij had met haar te doen gehad.
Toch was ze opgebloeid tot een sterke vrouw hier in Cottonshall. Iedereen kende haar als de opstandige en soms norse kok van de Shanty.
Hij wist dat ze een zacht karakter had en dit slechts een houding was op mensen niet te dicht bij haar te laten komen.
Hij liep naar haar toe,’Tibby ik ga je missen, en je heerlijk chocolademelk nog het meeste. Hoe moet ik nu me avond zonder dat lekkers doorkomen?’
Tibby draaide om en glimlachte. ‘Ach, kom op! die chocomelk smaakt net zo goed als je het zelf maakt als wanneer ik het doe. En anders zul je naar de Shanty moeten komen als je ze door mij gemaakt wil hebben.’
Hij stak zijn armen in de lucht, ‘lieve heer, deze vrouw heeft me teveel verwend en nu laat ze me in de steek, heb medelij met u dienaar.’
Tibby keek hem streng aan en stak een vinger op, ‘pater Jan u weet heel goed dat de heer u niet zal helpen in uw verzoek, u zult met eigen handen moeten werken want hij doet het echt niet voor u. schaam je om zo hulpeloos om hulp te smeken.’
Na deze woorden moesten ze beiden lachen, ‘Lieve Tibby’ spraak Pater Jan, zo noemde ze hem altijd, ‘ik ben verheugd te zien hoe jij je draai in ons midden heb gevonden en ik beloof je dat ik zeker je zal opzoeken in de Shanty, voor de chocomelk natuurlijk.’
Tibby omhelsde de man, ‘dank u voor de mooie jaren onder uw dak, u heeft me troost geboden en laten zien dat er nog zoveel goede dingen zijn in de wereld. Ik ga u zeker missen.’
‘Ik ben er voor je als je een luisterend oor nodig hebt. je weet dat je hier een thuis hebt gevonden, vergeet dat niet. De mensen hier heb je opgenomen in de gemeenschap, je bent een van ons.’
Tibby knikte, ‘ja, ik heb mijn thuis zeker gevonden hier in Cottonshall, nogmaals dankjewel voor de zorgen en vertrouwen in mij.’
Al pratend liepen ze de gang uit, Pater Domini Jan was een grote steun voor haar geweest, maar nu zou ze boven de Shanty gaan wonen nu Madison was getrouwd en de woonboerderij van haar man was ingetrokken. Dat was alweer bijna 4 maanden geleden.
Ze was heel blij geweest voor haar baas en goede vriendin die haar grote liefde weer in haar hart had gesloten.


Tommy was blij met het bericht van zijn oude vriend, tegen de avond zou hij er zijn.
‘goed bericht?’ vroeg zijn vader, die sinds hij weer terug was in Cottonhall wel eens binnen viel in de Shanty voor een biertje en een praatje met zijn zoon.
‘Ja, een oude vriend komt naar hier, ik heb hem leren kennen in Hell’s Bay, hij heeft een moeilijke tijd en ik heb hem gevraagd hier te komen, beetje praten en proberen zijn kop wat op orde te krijgen.’
‘Klinkt heftig’ zei Isaac. Tommy leek even in gedachten, ‘Dit hou je voor jezelf’ hij keek zijn vader even streng aan, ‘Roy heeft het niet makkelijk, hij is zijn vrouw en kind verloren.’ Isaac zetten grote ogen op, Tommy ging verder, ‘zijn zoon was te vroeg geboren en heeft het niet gehaald, zijn vrouw en hij waren er stuk van. Brenda, zijn vrouw was helemaal van de wereld na dit, ze raakte in een zware depressie en heeft de hand aan zichzelf geslagen, Roy heeft haar gevonden. Dus je snapt wel dat hij het niet makkelijk heeft.’
‘Phff … dat is zeker heel heftig, arm jongen. Ik zal niks zeggen als hij dat ook niet doet’ Isaac knikte naar zijn zoon terwijl hij een slok van zijn biertje nam.
Tommy had het moeilijk gevonden hem achter te laten toen zijn oma in het ziekenhuis lag, Roy had hem opgedragen te gaan, hij redden het wel.
Toen Tommy hem liet weten hier in Cottonshall te blijven had hij gelijk gevraagd hier naar toe te komen, voor onbepaalde tijd, het zou Roy goed kunnen doen om weg te zijn uit de cirkel waar hij nu in zat, het huis zat te vol met herinneringen, pijnlijk herinneringen. Dat hij de kerst en jaarwisseling alleen was geweest zat Tommy ook al niet lekker maar nu had Roy besloten te komen en was Tommy blij zijn maat weer te kunnen zien, vooral om te peilen hoe het nu werkelijk ging.

Roy reed niet hard dan mocht, hij was iemand die zich aan de regels hield.
Als oud militair was hij wel gewend aan regels en het strak volgen daarvan.
Nadat hij was afgezwaaid ging hij in een buurtcentrum aan de slag als sportcoach.
het betaalde niet veel maar genoeg voor hem en zijn vrouw om rond te komen, daar had hij Tommy leren kennen.
De twee hadden elkaar gelijk gemogen en ze konden goed samenwerken.
Tommy had hem verteld van Cottonshall, en ook over het voorval tussen zijn moeder en zijn nichtje, Roy had gelijk gemerkt dat hij zich schuldig had gevoeld over zijn vertrek, Roy had hem dan ook op de man af gevraagd of zijn nichtje het hem kwalijk nam, dat had ze niet, ze had hem wel begrepen en dus wist hij Tommy al snel duidelijk te krijgen dat hij met zichzelf in rein moest komen of weggaan uit zijn geboorteplaats wel de juiste keuze was geweest.
Toen dit obstakel weg was voelde Tommy zich ook rustiger en de vriendschap tussen hun twee was een feit.
Tommy was zijn getuigen toen hij met zijn grote liefde Brenda was getrouwd.
Toen kort na hun huwelijk Brenda zwanger was kon Roy’s geluk niet op, het plaatje was nu compleet, zijn jeugdliefde was zijn vrouw en er zou een kindje komen.
Maar dit geluk kreeg een zwarte schaduw toen kort na de geboorte zijn te vroeg geboren zoon overleed en Brenda in een zware depressie raakte.
Ook hij had de pijn en verdriet gevoeld bij het verlies van hun zoon, Tommy was zijn steun geweest, geen onzin van ik kan je begrijpen maar gewoon een luisterend oor en die hand op de schouder als teken dat hij er was als Roy hem nodig had.
Roy reed nog langzamer dan wat was toegestaan, voorzichtig draaide hij naar de kant van de weg om te stoppen. Voor er ongelukken gingen gebeuren was het beter even een pauze te nemen en zijn hoofd leeg te krijgen.
Brenda had het niet aangekund, ze had voortdurend met angst naar hem gekeken ze was bang geweest dat hij haar als waardeloze vrouw bestempelde omdat ze niet eens een kind had kunnen baren die sterk en gezonde was.
Het was nooit bij hem opgekomen dat te denken, laat staan het uit te spreken.
Het was gewoon … tja, hoe moest hij het nou noemen? Pech? Het was noodlottige geweest maar het had diepe wonden achtergelaten bij hem en Brenda, die had vol van schuld zichzelf van het leven beroofd.
Ze had zich afgesloten van iedereen en voor iemand kon beseffen wat ze van plan was, was het te laat.
Een briefje waar ze haar schuld in had beschreven, hoe waardeloos ze zich had gevoeld en hoe groot haar verdriet was het enige wat er was achtergelaten.
Roy sloeg hard met zijn vuist op het stuur, hij had verdomme ook pijn en verdriet en hij had haar zo graag willen troosten maar ze liet het nooit toe.
Nu was hij niet alleen zijn zoon verloren maar ook zijn grote liefde.
Hij zuchten diep en starten de auto weer om verder te gaan, het zou fijn zijn om zijn maatje weer te zien.
Geen vragen, een luisterend oor of gewoon nergens over praten en je kop leeg houden.
Dat zou niet gebeuren, dat wist hij al, Tommy zou nergens over beginnen maar hij wel. Hij moest dit los gaan laten en verder gaan met zijn leven.
Hij draaide de weg weer op en vervolgde zijn route naar Cottonshall.