vrijdag 31 maart 2017

verandering door het internet

niemand zou ooit bezwijken door paniek van het echte leven, dingen leken zo gewoon en niemand stond er bij stil. zo was het en niet anders. dan heb ik het over het leven zonder internet.
tot dat het internet een rol ging spelen in het moderne leven!
gadgets en technologie een nieuwe rol in ons leven ging spelen, het is eigenlijk gewoon een onderdeel geworden van ons leven.
toch is het wel grappig om eens even terug te kijken naar dingen van toen en hoe ze nu gaan door de veranderingen van het internet.
ik heb er een paar voor je op een rijtje gezet. herkenbaar?

buiten spelen
oké, wees eerlijk! hoe vaak kwam jij te laat thuis voor het eten of werd je door een boze ouder van de straat geplukt?
bij mij kwam het zeker wekelijks voor en straf geven maakte voor mij niet zo uit.
het komt een enkele keer voor dat ik nu nog zie dat kinderen van de straat worden gehaald om dat ze te laat zijn.
tegenwoordig is de trend: hoe krijg ik me kind buiten?
wii of playstation, spelletjes spelen.
je kan je ook afvragen, hoe ver wil je dit als ouder laten gaan?
er lijkt me niks mis met gewoon lekker op straat spelen. oké eerlijk is eerlijk, hier waar ik woon is het lekker rustig en kan dat ook. in de grotere steden ligt dat weer anders.

koken
ja, absoluut schuld aan! hahaha ....
zeker toen ik pas op me eigen woonde. ik hing regelmatig aan de telefoon om iets te vragen, aan me pa of tante. ( mijn moeder is overleden toen ik 12 jaar was)
en nu ben ik ouder (zucht), heb zelf een dochter en die kookt ook graag ... met een I-pad erbij waar via you tube een video word gedraaid hoe ze stap voor stap haar gerecht moet maken.
oké, niet altijd doet ze dat zo, maar veel is tegenwoordig wel terug te vinden in van die zelf hulp video's.

hulp vragen
zeker ook herkenbaar.
hoewel ik nooit heb kunnen begrepen waarom mensen de voorraad wc papier in de kast hebben staan en niet gewoon bij de wc zelf?
je kon dus soms mee genieten van je buurman die zijn wederhelft aan riep voor een nieuwe rol.
het gebeurd nog steeds, alleen leven we tegenwoordig in het tijdperk waar-ik-ga-gaat-mijn-mobiel-ook!
en we whats appen wat af met elkaar dus ook lekker makkelijk om dan zo even een nieuwe rol te vragen.

tv kijken
dallas, dynasty of falcon crest waren van die serie's die ik keek.
nee, je hoeft niet op netflix te zoeken, daar vindt je ze niet!
je voelt hem al aankomen ... vroeger keek je vol spanning uit naar de nieuwe aflevering, een uurtje aan de buis gekluisterd en dan weer een week wachten.
nu, ... we kijken een compleet seizoen op netflix en zijn dan nog sacherijnig ook als we het volgende seizoen niet kunnen kijken.

jaloers
sorry, heren maar dat is nou de harde waarheid van ons vrouwen, oké uitzonderingen zijn er.
maar je kan er op blijven rekenen dat we jullie gedrag onder de loep blijven nemen.
deden we het eerst op straat omdat je zo nodig die ene vrouw moest na staren ... doen we het nu door je internetsporen na te gaan.
want die ene vrouw op instagram post te veel van die foto's waar wij het nut niet van zien en waarom like je wel die van haar en niet die van mij? je voelt hem al aankomen: in als wat je doet zien wij vrouwen weer een puntje waarop we denken dat je ons bedriegt. nogmaals niet alle vrouwen zijn zo maar vele onder ons willen de zekerheid dat jij bij haar hoort.

tot het volgende blog .....

donderdag 30 maart 2017

de ongemakken van lang haar

waarschijnlijk is dit meer een vrouwen ding.
lang haar en het gevecht wat je soms er mee hebt!
zijn ze herkenbaar voor je of valt het we mee?
ik had vroeger, toen ik een jaar of 17 à 18 was ook een behoorlijk lange bos langs me hoofd hangen, op een dag besloot ik de schaar er in te zetten en voelde me gelijk een stuk vrijer en had een paar lastig momenten minder.
ik heb een paar van die gevechten met je haar op grappige wijze op een rijtje gezet.

warboel
ken je dat? in de film lijken ze altijd met het perfecte haar wakker te worden!
nou, vergeet dat dat ook zo echt gaat!
alles is een grote knop aan haar en dat mag je dan vrolijk gaan uitkammen of borstelen.
wat soms ook nog eens pijnlijk kan zijn.
een oplossing is dan bijvoorbeeld om je haar in een staart te houden of vlechten.
hou er wel rekening mee dat dit weer schadelijk kan zijn voor je haar, dus hou het ook regelmatig gewoon los en neem het ochtend ritueel voor lief erbij.

haar stylen
dat vele jonge meiden het lange haar willen omdat ze dan er lekker mee kunnen stylen is een feit. maar hoe lang is lang?
te lang haar kan je een slagveld opleveren als je het wil stylen.
borstels die blijven hangen, een hele klus om je haar te föhnen en als je zwaar haar hebt dan wil er niks blijven zitten omdat het er uit zakt.
als je te dun haar heb kun je die problemen ook onder vinden.
er is trouwens niks pijnlijker dan je borstel vast in je haar. hoe voorzichtig je het ook doet, het lijkt altijd toch nog pijn te doen.

vingers door je haar halen
lekker je zelf op tutten met make up, mooi gestyled haar en sieraden en dan vooral de ringen.
je denk even een los gevallen lok terug te strijken met je vinger ... blijft je haar tussen je leuke ring met glittersteentjes hangen!
en dat heb je pas door als je je zelf dus pijnlijk zo ongeveer het haar eruit trekt.
ook zo een leuke is als je haar met je kettinkje in de knop komt ...


tas
heb je tas en je haar redelijk van elkaar los en klaar voor vertrek.
en als je dan op je bestemming bent wil je je tas op de grond zetten .... auw!
zit er een haarlok vast in een gesp van je tas!
dat kan behoorlijk pijnlijk zijn.
maar ja, we willen nou niet altijd ons haar in een staart of gevlochten.
noem het maar het risico van haar en je tas.


buiten en het weer
regen en wind, heerlijke combinatie met je keurig gestyled haar.
je kapsel zakt in en word kleddernat door de regen, je lijkt wel een verzopen kat en het waait volledig uit model.
het waait rond je gezicht, zo een haarlok waait nog eens vrolijk je oog in.
kortom: het weer is niet altijd rustig en kalm en houdt rekening met je haar.
de korte kapsels hebben daar ook wel last van maar de kans op een lok haar in je oog is minder gauw.
even het weer checken voor je een super gave coupe maakt dan maar?

en herkenbaar voor je?
je hoeft nu echt niet gelijk de schaar er in te zetten.
dat deed ik wel, maar ik was het gehannes met dat lange haar dan ook zat.
voor mij was het korte haar een verfrissend gevoel en ook een stuk lichter op me hoofd, ik had dan ook best lang en dik haar. ik heb er ook absoluut geen spijt van gehad.
neem dit alles weer met een korrel zout, het is grappig bedoelt. geniet gewoon van je beeldige coupe mooie lange haren. maar je kan er wel mee te maken krijgen als je lang haar hebt.

tot het volgende blog ......
















woensdag 29 maart 2017

#postcrossing #51

het was vorige week een mindere week voor mij en dat kwam niet door postcrossing.
dit was geheel vanuit de persoonlijke sfeer, ik was ziek en behoorlijk ook.
gisteren stond er een blog waar je in terug kan lezen wat ik had en hoe het kwam.
deze week gaat alles weer stukken beter en gaan we er weer volle bak tegen aan.
en tjonge, volle bak was het zeker!
na weken stilte vielen er afgelopen vrijdag 3 kaarten te gelijk door me brievenbus.
super blij mee. ik ga dan ook gelijk verder daar meer.

deze komt uit Duitsland.
en heeft 482 km in 4 dagen gereisd voor ik hem had.
een prachtige foto van het uitzicht vanaf Limpark naar Goethes tuinhuis in Weimar.
het ziet er schitterend uit en het lijkt me een erg mooie omgeving om rond te wandelen.
een ding wat ik altijd al heb gevonden is dat Duitsland hele mooie natuur schone heeft om in te vertoeven.



dit is er een waarvan ik dacht dat het iets van Amerika was, zo een grasvlakte ergens in een natuurpark.
helemaal mis dus! het bleek een foto te zijn van een weide bij avond in Litouwen. zeker net zo mooi.
je begrijpt hem al, deze komt uit Litouwen en heeft 1320 km in 4 dagen gereisd voor ik hem had.


en dan de laatste van de drie die ik kreeg.
deze komt uit Tsjechië en heeft 788 km in 3 dagen gereisd voor ik hem had.
een super leuk kaartje gemaakt van door de afzender eigen gemaakte foto's, zelf zijn kat staat er tussen.
super leuk! goeie promo om iemand wat van de omgeving te laten te zien en hopen dat ze zelf eens een reisje gaan maken naar Tsjechië. dus wie weet? de vakantie voor dit jaar staat al gepland dus dit jaar zal het niet worden.

en er kon nog meer bij.
de volgende dag kreeg ik deze kaart in de bus, eentje uit Taiwan.
die in 5 dagen 9655 km had gereisd.
dat eigenlijk best snel was, als ik zo vrij mag zijn.
als ik kijk naar hoe lang de kaarten onderweg zijn die ik naar Taiwan heb verstuurd dan snap je het niet hoe het kan.
waarom versturen zo lang duurt en het ontvangen een stuk vlotter gaat.
nee, ik snap het niet en ik zal het wel nooit snappen.

dan is er ook nog een kaart aangekomen en dat was super snel, al zeg ik het zelf.
de kaart van vorige week uit postcrossing 50 naar Finland was na 1595 km in 2 dagen te hebben gereisd op zijn plaats van bestemming.
zo als ik al zei, dat was super snel maar wel blij dat deze is aangekomen.

we hebben intussen alweer een aardig lap tekst voor deze week, ga ook gelijk maar door met deze kaart want die gaat naar Duitsland.
niet zo heel ver dus.
de kaart zal een afstand van 715 km afleggen voor de ontvanger hem heeft.
en ja, het is dit keer een hij die een kaartje gaat krijgen.
dit grappige kaartje vond ik een tijdje terug in Steenbergen, een plaats waar ik dichtbij woon. ik hoop dat hij konijnen leuk vindt?


zo, de schade van geen kaarten krijgen is wel weer aardig ingelopen denk ik zo?
phff ... weken niks en dan 4 te gelijk, had ik geloof ik ergens als eens voorspelt?
volgende week is ook zo een week waar ik naar heb uitgekeken.
het 1 jarige bestaan van het blog rond postcrossing! het begon als een proefje en inmiddels is het een vast onderdeel geworden.
en volgende week gaat er dan ook een speciale kaart, zelf ontworpen en geheel in het teken van dat 1 jarige bestaan.
ben erg benieuwd waar die naar toe zal gaan maar dat zien we volgende week wel.
voor nu zeg ik weer bedankt en graag tot volgende week.




dinsdag 28 maart 2017

stand van zaken 2017, week 13

phff ... jullie hadden het al kunnen lezen.
ik moest echt even een ziekte verlof inplannen, ik heb nog geprobeerd om gewoon door te gaan maar tijdens het schrijven van me blog rond postcrossing merkte ik al dat het niet ging.
als je beeld een zee lijkt die golvende letters heeft dan moet je even wijs zijn.
dus, sorry maar ik heb er even voor gekozen om rust te nemen en uit te zieken.

ik had weer wondroos, ergens vorige jaar april 2016 had ik dat ook al eens.
heb er toen ook over geschreven.
nu had ik het, geheel onverwachts weer, ik had niet echt last van me been of zo en ik zag er ook niet echt iets bijzonders aan maar ik bleek er wel degelijk last van te hebben.
ik heb die zondag, 19 april, nog een blog online gezet voor de Cottonshall poll, heb nog netjes het blog voor de dinsdag van #TBM, de oude doos over onze Purk en Dino afgeschreven.
na met me dochter te besproken te hebben wat we gingen doen hadden we besloten om finding Dory op netflix te gaan kijken, wat hapjes gemaakt en we waren klaar voor een middagje film.
mooi dus niet! ik kreeg het me toch van uit het niets zo koud, ik had het idee dat ik ergens op een ijsschots zat, ik rilde gewoon van de kou en voelde me steeds beroerder worden.
zelf een hapje van een snack viel me verkeerd en ik eindige op me bed, rillend van de kou en wist me met geen mogelijkheid warm te krijgen.
uit eindelijk ben ik in slaap gevallen en werd wakker omdat me dochter even bij me kwam kijken.
ik kon aan haar gezicht zien dat ze schrok van mij, zag ik er dan zo beroerd uit?
ik kreeg gelijk een thermometer in me mond gestopt, na de piep bleek ik ruim 39,8 graden aan koorts te hebben.
dat was schrikken, wat heb ik nou weer?
dat beetje wat ik nog binnen had maakte ook drang om er uit te willen dus hup ... naar het wc.
en toen zag ik het, me hele onderbeen was rood. en voelde ook weer pijnlijk aan.
omdat ik echt geen zin had om me maatje lastig te vallen voor een bezoek aan de weekendpost van huisartsen besloot ik de volgende ochtend hier op het dorp zelf wel te gaan.
we komen de dag voor nu nog wel door, ja, vooral slapend.
minder gezellig voor me dochter maar die kon het we begrijpen en was weer moeder overste aan bezorgdheid. me behoefte voor eten of drinken was nul.
na een nacht van koorts en om te paar uur wakker worden was het maandag.
was dit hoe me been eruit zag, geen mooi aanzicht. maar bergreep gelijk dat dit wel weer eens wondroos kon zijn.
me dochter ging naar school en ik had om 11 uur een afspraak met de huisarts.
en zo als verwacht: wondroos!
ik kreeg weer een kuurtje er voor mee.
maar hoe kom ik er toch aan? er schoot me iets te binnen.
ik heb in de winterperiode, als je weer sokken draagt voor warme voetjes altijd last dat het tussen me tenen open gaat.
ja, dat kon het probleem wel eens zijn dacht de huisarts, er rolt een term voor dit verschijnsel over de tafel, geen idee meer welke maar het komt er op neer dat door de warmte gaat het zweten tussen je tenen en daar door gaat het open.
door dat het open is raakt er dus een bacterie in en die veroorzaakt weer het wondroos. ik doe niks verkeerd, het is een vervelend iets wat meerdere mensen schijnen te hebben.
in de zomer heb je nergens last van en in de winter, als je weer sokken draagt heb je bingo.
klopt helemaal, het is een soort schimmel die ontstaat door het zweten en daarom gaat het open tussen je tenen, kan je niks aan doen. het is simpel op te lossen.
ik krijg een tube met crème die ik moet gaan gebruiken. voor nu even iedere dag, 2x. maar als het allemaal weer genezen is dan is het genoeg om om de dag even tussen de tenen te smeren.
voorkomen is beter dan genezen!
gelukkig gaan we naar de beter tijd en is het straks weer lekker genoeg om de sokken in de ban te doen maar als de winter weer komt weet ik wat me te doen staat en hoop ik met me tube de wondroos buiten de deur te houden of liever gezegd buiten me been te houden.
gelukkig kan ik redelijk goed lopen en niet net als de vorige keer strompelend door het huis.
de koorts is na twee dagen al weg maar ik voel me wel moe en voelde continu te behoefte om te slapen, blijkt een bij effect te zijn van de medicijnen.
en die moest ik 3x daags in nemen, dus 3x na het innemen van de medicijnen lag ik te slapen, een uurtje of zo en dan ging het wel weer.
zo rond donderdag begon ik me weer menselijk te voelen en begon me eten me ook weer wat smaak te krijgen, wel eet ik met kleine portie's, een van de voordelen die ik er aan heb over gehouden is dat ik niet te veel in ene keer kan eten, geen probleem misschien dat ik er een paar kilootjes van kwijt raak.
al met al hoop ik het hoofdstuk wondroos achter me te kunnen laten en er geen last meer van te krijgen.
deze dame hier draagt sokken maar wel met een laagje crème tussen de tenen! want ik hoop nooit meer wondroos te krijgen.
ik heb inmiddels nog een tweede kuur voor me wondroos gekregen omdat het nog niet over is. de vorige keer had ik er ook 2 nodig voor het over was.

tot het volgende blog ....

vrijdag 24 maart 2017

er was eens ....

mijn dochter die haar eigen you tube kanaal (callow) heeft heeft een hele leuke promo video gemaakt voor het weblog.
deze wilde ik graag even met jullie delen.
ik hoop dat jullie hem net zo leuk vinden als ik.
callow, dank je wel. ik ben er zeker heel blij mee!





woensdag 22 maart 2017

extra blog: we zijn er even niet!



sorry, sorry, sorry!
helaas moet ik even het laten afweten.
ik heb voor de tweede keer wondroos en ik voel me echt niet goed genoeg om achter de laptop te zitten en blogs te schrijven.
ik heb last van koorts en door me medicijnen voel ik me moe en wil ik het liefste gewoon lekker liggen en slapen.
ik heb nog vol goede moed eerder me blog van postcrossing geschreven maar dat is het ook echt even voor nu, ik neem even een kort ziekte verlof en hoop snel weer opgeknapt te zijn.
vanaf volgende week, 28 maart hervat ik mijn blog weer zo als altijd.
ik zal dan ook meer laten weten over hoe het met me gaat en hoe ik dit keer weer met wondroos ben komen te zitten.
ik hoop dat jullie het kunnen begrijpen?

tot het volgende blog .....


#postcrossing #50

hoi hoi, daar zij we weer en ik voel .... laten we het netjes houden, ik voel me niet zo lekker.
dus geen al te lang blog maar gewoon wat er in hoort en meer even niet,
sorry maar bijna 39 graden koorts werkt nou niet echt lekker mee.

om te beginnen waren er gelukkig toch nog kaarten aan gekomen.
het begon maandag, toen kreeg ik het bericht dat de kaart uit postcrossing 48 na 13 dagen en 9407 km te hebben gereisd was aangekomen.
de dag er na kreeg ik wederom een berichtje, deze keer dat de kaart uit postcrossing 45 na 35 dagen en 9396 km te hebben gereisd ook was aangekomen.
dat is echt toch een oplucht voor je als er kaart zijn aangekomen.
er zijn er nog steeds verstuurd en niet aangekomen.
postcrossing 43 naar Polen (50 dagen)
postcrossing 46 naar Amerika (29 dagen)
dan wil ik de kaart van vorige week even niet mee rekenen. na 8 dagen is dat wel wat snel en red hij nooit, dat is wel me ervaringen inmiddels met reistijd van kaartjes.

gaan we door met deze kaart.
en deze gaat naar Finland
de afstand die deze kaart gaat afleggen is 1595 km. nee, ik doe geen uitspraak hoe lang ik denk dat het gaat duren, dat is soms te onvoorspelbaar om mezelf daar aan te wagen.


nog twee weken tot aan het grote moment te gaan.
1 jaar lang postcrossing!
ik ben erg benieuwd wie de gene is die die speciale kaart gaat krijgen. dus hou het in de gaten!
voor nu zeg ik weer bedankt voor je aandacht en hopelijk gaat het volgende week weer iets beter met mij.
tot het volgende blog ....


dinsdag 21 maart 2017

#TBM #7 ... uit de oude doos!

één keer per maand is dit onderdeel op het weblog te vinden.
wie kent het niet ... een foto op instagram of facebook misschien zelfs op twitter met daar bij de #tbt?
dit staat voor Trough Back Thursday. waarom donderdag? geen idee.
maar dat bracht het idee van #TBM : Trough Back Memories, oftewel een foto waar ik een leuke herinnering aan heb of gewoon een leuk moment met een grappige verhaal, maar het kan ook iets triest zou kunnen.
let op! mochten er gezichten van persoon opstaan kan ik deze bewerkt hebben zo dat ze niet zichtbaar meer zijn. dit i.v.m de privacy van deze mensen.

purk en dino 
deze maand kijk ik even terug naar een jaar geleden, op twee weken tijd raakte wij hier twee maatjes kwijt. het begon met onze Purk, dat was niet zo een verrassing.
van haar wisten we dat het al een tijdje niet zo goed ging, we hadden al zo lang mogelijk het uitgesteld maar het ging heel snel achter uit en op 22 maart 2016 besloten we dat het genoeg was.
ze at en dronk normaal en ook kwam ze nog bij je knuffelen. maar werd ze erg mager en ze wilde ook niet meer naar buiten.
iets wat ze wel graag deed, een echte buiten kat, heerlijk genieten van de zon.
achteraf was het ook de beste beslissing. ze bleek een vorm van leukemie te hebben en ze zat al in de laatste fase, onnodige lijden wilde we niet en ze leek zelf aan te geven dat het goed was. ze sliep snel en vredig in.
voor me dochter was het een grote klap, de twee waren samen op gegroeid.
met een verschil van ongeveer 6 maanden tussen kind en kat.

dat geld ook zeker voor onze Dino die nog geen twee weken later ons deed beslissen in te laten slapen.
het begon op tweede paasdag, ze kreeg van die rare stuip trekken.
na een redelijke rustige nacht toch naar de dierenarts en daar bleek dat ze een hartinfarct had gehad. met de nodige medicijnen terug naar huis.
uit een hartfilmpje bleek namelijk dat ze een hartafwijking had en dat ze al zo lang zonder problemen had geleefd was te danken aan goede zorgen voor onze dieren.
goed, met de medicijnen kon ze nog wel een paar jaar mee. helaas, na 4 dagen ging het weer mis en kreeg ze een hersenbloeding erbij.
ik vergeet nooit meer hoe ze gillend van de pijn over de grond schoof.
met spoed terug en daar hoorde we dus dat ze die hersenbloeding had gehad en dat het beter was verder lijden te stoppen.
op 1 april 2016 (nee, geen grapje) namen we afscheid van haar, ook zij sliep snel en vredig in.

nu bijna een jaar later missen we onze dames nog steeds. Dino die schreeuwt om een knuffel of Purk die al naar je auto komt gelopen als je bezig bent uit te stappen. kleine dingen die soms nog door je hoofd schieten.
inmiddels hebben we in andere dame in huis, Nala. dit omdat de heren die overbleven de balans kwijt waren van de dames, met Nala is die wel weer redelijk terug.
een pittige dame die flink van zich af kan bijten. maar ook eentje die regelmatig een tik nodig heeft voor de streken die ze uithaalt. toch zijn we wel blij met haar, de twee heren kunnen goed met haar overweg. daar ging het om, niet meer zo vechten maar wat rust in de tent.
nou ja, rust ... misschien over een tijdje iets meer als Nala is na het logeren om gesteriliseerd te worden.

dit was voor deze maand #TBM,  volgende maand weer een nieuw blog van dit onderdeel.
tot het volgende blog ....


zondag 19 maart 2017

cottonshall 7

ik ben intussen alweer begonnen aan een nieuw verhaal van Cottonshall. dat is dus het 7de verhaal alweer!
wie kan zich Adam Nichols nog herinneren? hij kwam voorbij in het 4de Cottonshall verhaal 'door de liefde geraakt'.
hoewel hij Davina Holt toen erg leuk vond is het tussen hun niet geworden wat hij hoopte.
in dat verhaal had ik als schrijf al besloten dat Jaxon en Davina een koppel werden.
pech voor Adam maar ik was hem niet vergeten.
in het 7de verhaal van Cottonshall krijgt hij een herkansing.

het verhaal in het kort:
de wereld kent haar als het popidool Gigi maar ze heet eigenlijk Ginger Harper.
ze wilde er gewoon even van tussen en nu staat ze met autopech op een onbekende plek en dan blijkt ook nog de batterij van haar mobiel plat te zijn. kan het nog erger?
op weg naar huis ziet Adam Nichols de dame in nood en bied haar hulp aan.
Adam is al ruim 8 jaar alleen met zijn zoon Tim, zijn vrouw liet hun achter omdat ze het gezinsleven toch eigenlijk niet zo zag zitten. samen hebben ze het beste er van gemaakt.
Adam werkt als leraar/schoolhoofd bij de kleine school van Cottonshall.
zonder problemen bied Adam Ginger aan een nachtje te blijven slapen, waar ze hulp kunnen regelen voor haar en de auto met pech.
Adam heeft duidelijk geen enkel idee wie Ginger eigenlijk is en Ginger twijfelt of ze haar alter ego wel verborgen moet of kan houden.
in Cottonshall lijkt ze rust te vinden zonder pers en dan bied Adam aan om een paar dagen te blijven. 

nou dit is in het kort even wat je kan verwachten maar ik heb even nog iets anders om te delen.



dit zijn twee foto avi's die ik heb gemaakt voor bij het verhaal maar ik kan dus niet zo goed kiezen welke ik nou wil nemen.
dus het is aan jullie welke foto jullie de leukste vinden.
om het niet altijd ingewikkeld te maken heb ik via de google+ pagina een poll gemaakt waar jullie kunnen stemmen.
hier volgt de link: 

up date 17 april:
gesloten! er kan niet meer gestemd worden!

laat maar weten dus welke jullie de mooiste vinden.
jullie kunnen stemmen tot 17 april 2017, dan wordt de poll verwijderd en laat ik jullie heel snel weten welke het gaat worden.
en het zou zo maar kunnen dat jullie dan gelijk de datums krijgen van wanneer dit verhaal online komt ... zou kunnen, ik hou het nog even spannend.
kiezen jullie eerst maar een foto avi voor bij het verhaal!

tot het volgende blog .....













vrijdag 17 maart 2017

moeder zijn .... #2

ik heb al eens eerder een blog gehad waar in ik het had over de ervaringen die je hebt of krijgt als moeder zijn.
hier volgt nog even de link naar dat blog van toen:

http://scoozie-mouse.blogspot.nl/2016/12/een-moeder-zijn.html

inmiddels is de tiener van bijna 15 jaar, 15 jaar geworden.
kleine meisjes worden groot, jongens worden ook groot hoor maar bij meisje lijken we soms net iets meer emoties te hebben.
meisjes beginnen misschien nu ook dingen te vragen als 'hoe heb jij het nu ervaren als moeder' , ergens is het lief maar je nek haren gaan recht over eind als ze beginnen of zelf kinderen krijgen.
wacht nog maar een paar jaar, tegen houden doe ik het niet maar probeer wel duidelijk te maken om eerst te genieten van het leven voor dat je aan kinderen gaat beginnen.
me dochter heeft er een duidelijk mening over. maar gelukkig heb ik haar we zover dat ze eerst wat levenservaring wil op doen.

misschien ken jij deze volgende momenten ook nog of zit je er midden in, of ga je ze nog mee maken. hoewel je toen er echt niet gelukkig van was kun je er nu met een glimlach op terug kijken.

luiers verschonen
daar kom je niet van onder.
en waar het ene kind zonder problemen de luier laat verschonen is het met de ander een gevecht.
ze draaien alle kanten op behalve de kant die jij wil!
eerlijk gezegd ging het mij wel makkelijk af. ik had gewoon een ritueel wat ik tijdens het verschonen deed.
een spel er van maken, het wel bekende 'komt een muisje aan gekropen...' en zo was de luier al snel verschoont. ook had ik misschien het voordeel dat me dochter bij een vieze luier zelf al aangaf een verschoning te willen, na een plasje stond ze al klaar, nee, een vieze luier aan haar bibs was ze niet van gediend.



slapen
je kan bijna niet wachten tot ze hun middag slaapje doen.
eindelijk het moment dat je even snel nog die dingen kan doen in je huis.
je wasgoed, strijken of even dweilen.
helaas denk je kleine spruit er anders over en neemt alle tijd om jouw aandacht met huilen.
je trekt van alles uit de kast om je kleine te laten slapen, je hebt immers nog werkjes te doen.
na al een tijdje met de kleine rond te lopen en heen en weer te wiegen, zingen of wat je als truc ook probeert, ze vallen in slaap in je armen.
al die karweitjes zijn niet meer belangrijk, dit is een moment die je nooit vergeet als je een slapende kleine in je armen houdt. was je een uurtje geleden nog licht wanhopig? dan kan het je nu niks meer schelen.

papa of mama
nee, geen wedstrijd wie er beter is maar elke kind heeft zijn eigen voorkeur.
ze houden van beiden maar papa of mama heeft net een streepje voor.
mooi voorbeeld deze tekening, was bij mij alleen omgedraaid. als ik achter de computer zat dan kon me dochter er rustig bij zitten en mee kijken, maar deed niets verkeerd.
bij haar vader was het anders, daar gingen de handjes alle kant op en zelf zo ver dat ze het beeldscherm uit drukte midden in een spel wat hij zat te spelen. hij was niet happy!
misschien dat mijn truc om tegen haar te praten en haar een beetje betrekken bij wat ik deed het was waarom ze het bij mij niet deed?

de buggy
kinderen worden groter en dan is je kinderwagen niet meer van toepassing en krijg je de buggy.
handige dingen die je makkelijk in klapt en in de auto stop als je er op uit gaat.
zo lang je kind er in zit geen enkel probleem maar als je ze er even uit haalt zo dat ze kunnen lopen ... BAM! ligt het met een klap op de grond.
duidelijk dat ze niet gebouwd zijn om het te houden als je tas er nog aanhangt.
je zou denken dat je dat snel door hebt, heb je ook maar toch iedere keer weer ... kind er eruit en ..BAM! tas vergeten! dus: eerst je tas er af halen en dan je kind eruit halen. wedden dat je het toch ieder keer net andersom doet?


me- time
al lijkt het soms zo dat je geen enkel minuutje meer voor je zelf hebt, ze zijn er wel.
maar weten dan niet goed wat te doen.
je zit zo in je ritme van kind verzorgen of huishouden doen dat op de momenten dat je kind naar school is of slaapt en je geen werkjes meer hebt ook even zelf je weg kwijt bent.
je lijkt een hele nieuwe ervaring te hebben: even helemaal niks om te doen!
geniet er van en ga lekker onderuit op de bank met een kop thee en een boek of wat voor hobby je ook hebt. geniet er van, voor je het weet ishet voorbij en bedenk: hoe groter ze hoe meer die momenten komen dat je even wat voor je zelf kan doen.


tot het volgende blog ....


donderdag 16 maart 2017

bloggen en vloggen

iedereen kent tegenwoordig het bloggen wel, beter bekend onder de Engelse term blogging. dit is een logboek dat online wordt bijgehouden en wat voor de hele wereld te lezen is. bloggen is een samentrekking van de woorden weblog. Iemand die aan bloggen doet wordt een zogenaamde blogger genoemd. wat ik dus hier doe is bloggen.
vloggen is eigenlijk hetzelfde als bloggen, echter nu niet door middel van geschreven tekst maar door middel van video’s. iemand die aan vloggen doet wordt een vlogger genoemd. 

in beiden vormen is het aan je eigen waar je over blogt of vlogt, wel heb je bij beiden te maken met bepaalde rechten, je kan niet zo maar ergens iets over plaatsen!
je moet zeker op passen met bijvoorbeeld namen noemen, bedenkt dat jouw blog of vlog de wereld over gaat en als jij iemand of iets met naam noemt op negatieve zin kan dit schade veroorzaken. je zit niet te wachten op een schadeclaim aan je broek en dat je blog of vlog wordt verwijderd.
met muziek heb je weer te maken met auteursrechten, dan kan het zijn dat je bij je video je verdiensten niet uitbetaald krijgt maar dat deze naar de gene gaan waar de muziek van is.
als je schrijft en je neemt iets over van een andere wees dan zo netjes om je bron te melden en ga niet doen als of het jouw tekst is.
het is zo en zo wel netjes als je een bron vermeld als je iets heb geschreven na aanleiding van iets wat je hebt gelezen.
schrijven is leuk maar niet iedereen vind iets lezen leuk, het ene wat je schrijf zal meer gelezen worden dan het andere. schrijf ook geen pagina's lange blog, dan verliezen mensen de aandacht voor wat je hebt geschreven.
blogspot van google is een van de vele plaatsen waar je een blog kan aanmaken maar er zijn genoeg andere waar je tegenwoordig een blog via kan schrijven.
voor vloggen is you tube de beste plaats.
om te vloggen kan gebruik maken van je telefoon, de kwaliteit doet niet onder voor die van een dure camera. er zijn genoeg programma's waar mee je je filmpje kan editen.
zorg dat je filmpje er goed uit ziet en geen langdradig verhaal is, door middel editen kun je de stiltes en andere onnodige beelden dan uit knippen. maak je filmpje ook niet te lang.

je kan bloggen en vloggen over wat je wil, mits je je aan de regels houdt.
denk aan: 

  • beauty
  • fashion
  • eten en drinken
  • hobby's
wat je ook maar kan bedenken, denk bij vloggen eens aan je dagje pretpark, mensen vinden het leuk dat zien en bij een blog zou je foto's kunnen plaatsen en er wat over schrijven. helaas is het wel zo dat niet ieder pretpark het nog toestaat dat je filmt.

zo lang je schrijft of filmt over iets wat interessant is heb je publiek er voor.
de jeugd zal eerder vlogs kijken dan een blog lezen maar wat je ook doet, doe het omdat je het leuk vindt en niet om gelijk geld te kunnen verdienen.
want dat is best een lange weg en moet je echt super goede blogs en vlogs hebben om er voldoende uit te slepen.

ik doe bloggen omdat ik het leuk vind, ik probeer verschillende onderwerpen te gebruiken voor jong en oud en mannen of vrouwen. 
wie het wil lezen : dank je wel en hopelijk kom je nog eens terug op me blog?
wie het niet wil: prima, maakt mij verder niet uit.
ik schrijf vrolijk verder met dat gene wat ik leuk vind maar soms ook de minder leuke dingen.

tot het volgende blog ....












woensdag 15 maart 2017

#postcrossing #49

hier zijn we weer met postcrossing van deze week en gelukkig met een blij stemming.
goed nieuws deze week, hoewel er nog kaarten zijn waar geen enkel teken van is vernomen, waren er gelukkig onderweg waar ik wel bericht van heb gekregen.
goed het zal geen verrassing zijn maar de kaart uit postcrossing 40 naar Rusland staat nu op expired, dit gebeurd na 60 dagen als de kaart nog niet is aangekomen of geregistreerd.
de ontvanger heeft vanaf nu nog 1 jaar de tijd om de kaart als nog te registreren.
denk even terug aan een tijdje geleden, toe kreeg ik een kaart die net één dag op expired stond binnen. er is dus nog hoop.
ik heb wel vaker kaarten naar Rusland, Moskou gestuurd en dat ging zonder problemen, dus wat hier de oorzaak van is, ik heb geen idee.

gelukkig, er is ook nog een kaart aangekomen!
vorige week donderdag kreeg ik het bericht dat de kaart uit postcrossing 47 naar Tsjechië was aangekomen na 9 dagen 1017 km te hebben gereisd.
een super leuk berichtje terug van de ontvangster, en erg leuk dat ze de groetjes deed aan me dochter.
die was echt blij verrast dat iemand aan haar had gedacht.
toch wel een opluchting als je zo een bericht krijgt, phff ... die is aangekomen!

gaan we gelijk door met de kaart die er deze week op uit is gestuurd.
ergens kreeg ik een lichte hartverschuiving bij het zien van het adres, deze kaart gaat namelijk naar ... Rusland.
oké, goed ... duimen dat deze wel gaat aankomen!
de kaart zal 1861 km reizen voor die bij de 14 jarige ontvangster terecht komt en nog een kleine tip: Sint Petersburg.
daar zullen jullie het mee moeten doen.
de ontvangster van deze kaart, is nog jong, me dochter is net een jaar ouder en die heeft deze kaart uitgezocht om te versturen.


en zo zijn we weer bijna aan het einde van postcrossing van deze week.
over 3 weken is het 1 jaar dat ik met postcrossing begon en dit weblog er rond.
en me dochter vond het wat eng, een vreemde die je adres krijg, die zag alleen maar nare dingen er van komen maar inmiddels is zij ook zeer enthousiast en staat te springen om als eerste het kaartje te lezen als we post krijgen.
we gaan er dus gewoon mee door, ergens maak je een reis over de wereld en je hoeft er de deur niet voor uit. ik ben met iedere kaart blij maar kaarten die iets vertellen of laten zien van het land vind ik altijd wel erg leuk.
genoeg geklets, we gaan er een eind aan type ... bedank weer voor jullie aandacht deze week en graag tot volgende week .....



dinsdag 14 maart 2017

stemmen 15 maart 2017

morgen is het weer zo ver, we mogen naar de stembus om ons nieuwe kabinet te kiezen.
de keuze is aan je zelf. jij kiest zelf de partij waar van je denkt dat die het beste zullen regeren over ons land en die misschien voor jouw de beste dingen bieden.
in beiden gevallen heb ik persoonlijk me twijfels of er wel een partij is die mij dat bied?
ik beken eerlijk dat ik weinig tot geen vertrouwen heb in ons kabinet. en het ook niet veel uitmaakt wat je zelf zou zien gebeuren, ze doen toch wel wat ze willen.

de lijst staat vol met partijen, dit zijn er een paar uit die lijst waar we op kunnen stemmen:
  • VVD
  • PVDA
  • PVV
  • D66
  • GROENLINKS
  • SP
  • CHRISTEN UNIE
  • SGP
  • DENK
  • 50 PLUS
er zijn er nog wel meer waar je uit kan kiezen. dat maakt het niet altijd makkelijk.
want welke partij bied jouw nu wat bij je past? daar kun je weer verschillende stemwijzer voor vinden die je kunnen helpen bij je keuze. via google kun je genoeg vinden die je kunnen helpen met stemmen.

vanaf je 18de heb je stemrecht hier in Nederland.
van te voren krijg je een zo gezegd stempas, met deze pas en een bewijs van je identiteit ga je naar de stembus die op je biljet staat aangegeven.
daar geef je je pas af en je identiteit word bekeken of jij bent wie je zegt dat je bent. dan krijg je een stemformulier waar je met een rood potlood een bolletje mag kleuren op de persoon die jij als nieuwe president van ons land zou willen. dit alles doe je in een soort pashokje.
daarna gooi je dat formulier in de stembus en je bent klaar.
het stelt niet zo heel veel voor, maar door de vele keuzes is het minder makkelijk dan het lijkt.

ik zelf kijk naar zaken als:

  • lage inkomengroepen en ouderen
  • kosten voor ons ziekenfonds
  • onderwijs
ik heb geen hoge inkomen door dat ik afgekeurd ben maar wil wel dat mijn inkomen rendabel blijft om er van te kunnen leven. en als ik straks ouder ben hoe zit het dan met mijn pensioen?  blijft daar genoeg van over om te kunnen leven.
de kosten voor me bezoekjes aan dokters en me medicijnen speelt daar ook in mee, op dit moment is er per jaar 385,00 euro aan eigen bedragen en voor de boven genoemde groepen is dat heel veel geld om bij te leggen. dus, hoe zit dit voor straks? kan ik mezelf of me dochter nog medische zorg geven?
en dan onderwijs, is dat ook nog te betalen en kan ik me dochter ook naar een goed onderwijs laten gaan zo dat zij straks het onderwijs krijgt en een baan kan vinden in haar keuze van werk?
voor mij zijn dit 3 punten waar ik naar kijk, voor iemand anders zijn het misschien weer hele andere punten waar ze op letten.
maar op deze wijze probeer je wel voor jezelf te kijken welke partij je op die punten de beste keuze geeft.

welke partij dat voor mij is? dat hou ik voor mezelf.
maar morgen mag ieder Nederland van 18 jaar en ouder hun stem gaan uit brengen en dan is het verder maar hopen dat we straks een nieuwe kabinet hebben waar wij Nederlands in geloven en vertrouwen.
wat het ook gaat worden, we houden altijd mensen die niet tevreden zijn met de uitkomst.

tot het volgende blog ......

zondag 12 maart 2017

deel 4 en laatste deel van: Loslaten

deel 1,2 en 3 nog niet gelezen? hier volgende de links er naar.

deel 1:

http://scoozie-mouse.blogspot.nl/2017/02/deel-1-loslaten.html

deel 2:

http://scoozie-mouse.blogspot.nl/2017/02/deel-2-loslaten.html

deel 3:

http://scoozie-mouse.blogspot.nl/2017/03/deel-3-loslaten.html

en dan volgt nu het laatste deel van loslaten.



loslaten


Tibby voelde haar hart in haar keel kloppen.
Roy vond haar leuk en wilde haar beter leren kennen? ze was verbaasd dat te horen van Nora.
‘Vergeet niet dat jullie beiden een verleden hebben vol pijn en verdriet maar ik geloof dat jullie beiden ook klaar zijn omdat achter jullie te laten.’
‘Ik weet het niet’ zei Tibby, ‘het is allemaal wel veel om te verwerken.’
Nora sloeg een arm rond Tibby, ‘ meid, je bent een frisse jonge vrouw en iemand met een pijnlijk verleden. Je hebt geen vertrouwen in het onbekenden maar geloof me als iets echt goed voelt en jullie elkaar de tijd geven dat te ontdekken dan kan je nog zoveel leuke en mooie dingen ervaren, dan doet het verleden niet meer toe.’
Tibby wilde niks liever dan een thuis waar ze zich veilig voelde en als ze genoeg vertrouw kon vinden misschien een eigen huisje-boompje-beestje droom om in te vullen.
Zou Roy voor haar de ware kunnen zijn? zou hij haar op haar gemak kunnen laten voelen? Vergeten wat er was gebeurd en een zonnige toekomst tegemoet gaan?
Nora kneep zachtje in har bovenarm, ‘als je mij genoeg vertrouwd laat mij het dan regelen, praat met Roy en van daaruit zien jullie vanzelf hoe het verder gaat. Jullie pijn en verdriet zijn niet hetzelfde maar kunnen elkaar wel begrijpen dat de gebeurtenissen zwaar op jullie hart liggen.’
Tibby knikte instemmend. Ja, ze begreep dat dingen soms een last konden zijn.
Die last wilde ze kwijt en weer opstaan voor de toekomst, met of zonder Roy.



Roy schrok wakker, weer een droom.
Dit keer had Brenda naar hem gelachen, haar hand had zijn gezicht aan geraakt.
zacht had ze hem op zijn voorhoofd gekust en had gefluisterd dat het goed was.
Begin opnieuw,laat alles los. We hebben een plekje in je hart maar kwijn niet weg en vinden en bouw een nieuw leven op. lachten was ze vervaagt en Tibby had daar gestaan, onzekerheid stond in haar ogen te lezen. Ze was bang.
Hij staarde naar het plafond.
Roy had geluisterd naar wat Nora hem had gezegd over Tibby.
Ze wilde open en eerlijk zijn en kijken wat er kon gebeuren. Zijn hart had een sprong gemaakt.
Hij wist het verhaal achter haar al en dat ze bang was kon hij begrijpen.
Een gevoel van woede overviel hem. Wat een klootzakken om zo met een vrouw om te gaan! Welk recht hadden ze gehad haar ze te vernederen?
Hij kende de geschiedenis van de oorlog tussen het noorden en het zuiden. Omdat er een paar idioten waren die vonden dat een persoon met getinte huid geen recht mocht hebben.
Naar de hel met zulke mensen! In het buurtcentrum had hij vele leren kennen met een donkere huidskleur en ze waren allemaal goede zielen.
Natuurlijk waren er ook die het uitstraalde door en door slecht te zijn, maar er waren genoeg blanken die niet veel beter waren.
Roy geloofde heilig dat je mensen niet op uiterlijk moest veroordelen maar leer ze kennen, ongeacht hun huidskleur en cultuur.
Hij lag nog een tijdje te draaien maar viel toch weer in slaap.


Madison en Nora waren druk bezig in de keuken van de shanty.
Tibby liet ze hun gang gaan, normaal zou ze tekeer gaan als iemand zo in haar keuken bezig was maar dit keer was in de minderheid en dit deden ze met een doel.
Vanavond zou Roy komen en zou ze een zware gesprek moeten voeren.
Nora had alles geregeld met Roy en Madison was boven al bezig geweest.
De vele kaarsen waren echter weer weg gehaald, ze had besloten het gewoon te houden. Alle die kaarsen zouden misschien te veel zijn gezien het doel van deze avond.
De hapjes waren ook simpel, zoals je zou doen met vrienden.
De tijd verstreek en Tibby voelde die knop in haar maag weer komen.


Roy hield het simpel, niet overdreven netjes maar wel goed verzorgt zag hij er uit.
Tommy keek hem goedkeurend aan.
‘Prima zo, ze moet niet gelijk de indruk krijgen dat je meer dan praten wil.’
Roy haalde zijn schouders op, ‘alsof dat is waar het omgaat. Ze moet me vertrouwen dus zij heeft de leiding in hoe het zal gaan.’
Wederom knikte Tommy goedkeurend.
‘Wees jezelf en wees eerlijk, dan denk ik dat jullie al een goede begin maken.’
Roy voelde zich voor het eerste in lange tijd weer als de oude. Hij had een goed gevoel bij deze avond.


Tibby keek nog eens in de spiegel, lekker simpel een spijkerbroek met een sweater.
Het hoefde niet overdreven had Nora gezegd. Madison was nog even in haar kast gekeken maar was tot de eindsom gekomen het inderdaad niet te overdrijven.
Rond half acht hadden ze afgesproken, Nora had rond half acht afgesproken.
In haar keukentje hierboven had ze alles al klaar staan, zenuwen kropen door haar lijf. wat als Roy andere ideeën had over hun? Was ze bereid hem … een kus te geven of meer?
Ze schudde haar hoofd. Dat was niet het punt van deze avond.
Ze hoorde iemand de trap opkomen, was hij er al?
Tot haar opluchting was het Madison.
‘relax, ik ben het maar. Roy zit wel beneden maar vroeg me even te kijken of het oké was als hij naar boven komt? Ik moest zeggen dat je de tijd moet nemen, hij wacht wel.’
Tibby zuchten, ‘laat maar komen, uitstellen heeft geen zin. Dan komen we nooit ergens, toch?’
Madison liep naar haar toe en omhelsde haar.
‘Ik gun je zo dat je wat geluk heb en iemand die je kan vertrouwen.’
Madison ging weer naar beneden om Roy het sein te geven dat hij naar boven kon.

Roy haalde diep adem en ging de trap op naar boven.
Tibby stond bovenaan te wachten.
‘Hoi’ zei ze, ‘kom verder, kan ik je iets aanbieden koffie, thee, iets anders?’
‘Koffie zou best smaken’ was zijn antwoord. Tibby gebaarde dat hij kon gaan zitten terwijl zijn 2 kopjes koffie haalde.
Ze was zenuwachtig, hij kon het aan haar houding merken, de arme schat. Hij zou haar niks doen wat ze niet wilde.
‘Ik heb begrepen dat we beiden een moeilijk tijd achter ons hebben en ik wil geen druk op je leggen. Laten we eerlijk zijn en we kijken wel hoe het gaat. vind je dat goed?’
Tibby knikte, ‘prima plan, dankje dat je zo begripvol bent.’
Roy keek haar aan en keek in zijn kopje.
‘Ik zal beginnen, goed?’ Tibby knikte.
‘Ik ben heb ruim tien jaar in het leger gezeten en toen ik daar mee ben gestopt ben ik neergestreken in Hell’s Bay, samen met Brenda, me jeugdliefde. Ik vond een baantje in een buurtcentrum als sportcoach. Het betaalde niet veel maar genoeg om rond te komen. Daar ontmoetten ik Tommy en we hadden gelijk een klik.’
‘Ja, ik ken dat gevoel, Tommy is soms een rare maar hij heeft iets wat je ook iets vertrouwd geeft.’ beaamde Tibby.
Roy knikte en vervolgde zijn verhaal, ‘Hij is een goeie gast, had wat problemen met schuldgevoelens omdat hij dacht zijn nichtje in de steek te hebben gelaten. Na een stevig gesprek was hem wel duidelijk dat ze hem niks kwalijk nam en ik kan oprecht zeggen dat ik me zeer gelukkig prijs met hem als me vriend. Hij was me getuigen toen ik met Brenda trouwde. Kort daarna was ze zwanger, ik voelde me de gelukkigste man op aarde.’

Tibby kon dat wel begrijpen, hij had alles om een gezin te vormen.

‘Echter kreeg dat een zwarte schaduw toen ons kindje te vroeg werd geboren, een zoon. We hadden hem Samuel Roy  genoemd, Samuel naar haar vader vernoemd en Roy … naar zijn oude heer’, Roy moest er om lachen.

‘Dat is niks nieuws’ zei Tibby, ‘je hoort wel vaker dat kinderen naar ouders en grootouders worden vernoemd. Ik heb de naam van mijn grootmoeder gekregen van mijn vaderskant.’

Roy knikte, ‘Klopt, het gebeurt wel vaker. Helaas is Samuel ons ontnomen, hij was niet sterk genoeg. Ondanks alle goede zorg raakte we hem kwijt. Brenda raakte diep in de put hier door, ze voelde zich waardeloos omdat ze geen gezond kindje had kunnen baren en ze had het idee dat ik haar dat kwalijk nam, wat niet zo was! Ik voelde me eerder machteloos, ik wist niet wat ik nog kon doen om haar uit die depressie te trekken, ze sloot zich voor me af en op een dag kwam ik thuis en heb ik haar gevonden, ze had zich van het leven beroofd.’

Tibby voelde zich ijskoud worden. In haar ogen voelde ze tranen prikken en slikte een keer diep om ze in te houden.
Roy zag het ook, ‘ik begrijp je reactie, je bent een gevoelig mens.’
HIj slikte ook een keer diep en vervolgde zijn verhaal, ‘in een briefje had ze geschreven hoe ze zich had gevoeld en ik kon mezelf alleen maar afvragen of ik haar ooit het idee heb gegeven dat ik het haar kwalijk nam. Ik ben tot de conclusie gekomen dat dat niet zo is, daarom deed het alleen maar meer pijn dat ze alle hoop heeft opgegeven en is opgehouden met het leven. we hadden best nog kansen gehad kinderen te krijgen, Samuel zouden we niet vergeten maar we hadden het samen best een plekje kunnen geven.’
er vielen een paar minuten stilte.
‘Was je zelf je ook gaan afsluiten voor de wereld?’ vroeg Tibby.
‘Ik denk het wel, ik deed wat ik moest doen, opstaan, naar het centrum, eten , en dan weer naar bed, slapen als dat lukte’ antwoorden hij eerlijk naar Tibby toe.
‘Tommy had al meerdere keren gevraagd te komen en ik voelde dat het het nu eens moest gebeuren, misschien dat ik me hoofd leeg kon krijgen hier in een andere omgeving zonder herinneringen. het heeft gewerkt, ik heb dingen op rij gekregen en dingen werden duidelijk dat ik het kan los laten en best mag kijken naar me toekomt.’
Tibby zuchten diep en keek Roy aan. waar moest ze beginnen?
‘Ik denk dat ik wel met je wil delen wat mijn verleden is, geen doden maar ook zeker geen prettig verhaal.’
Roy zei niks en liet Tibby haar verhaal vertellen, gaandeweg dat ze aan het vertellen was merkte hij dat ze het moeilijk vond.
Toen de tranen begonnen te komen wat die ellendigen met haar hadden gedaan en haar nog meer probeerde te vernederen met hun woorden.
was hij opgestaan, had de keukenrol gepakt en was zonder haar aan te raken naast haar gaan zitten en had telkens stukjes keukenrol gegeven.
Toen hij dit deed voelde Tibby geen paniek, ze vond het fijn dat hij zo bezorgt was om haar.
‘Ik woon nu 4 jaar hier in Cottonshall en ik voel me hier ook thuis, mensen lijkt niet te merken dat ik een donkere huid heb en ook al kom ik soms wat nors over, niemand oordeelt daarover’ eindigde ze haar verhaal.
‘Het is zeker een fijn plek hier’ zei Roy, ‘zodra je hier binnen rijdt lijkt er een rust over je heen te vallen die erg prettige voelt. En als je zo langs de bergen aan het rennen bent komen bepaalde ding volkomen op zijn plek.’
Dat was Tibby met hem eens.
Volkomen op haar gemak met Roy naast haar praten ze verder. Alles leek te verdwijnen, de angsten en de druk die ze zo veel jaren van binnen leek te voel ebde langzaam weg uit haar.
Ook Roy voelde met de minuut zich verlost van zijn last. En tegen de tijd dat ze afscheid namen wist hij het zeker, Tibby was het voor hem maar hij besloot nog even geduld te nemen en niets te overhaasten.


Na die avond spraken Roy en Tibby meer met elkaar af.
Ze waren zelfs naar Sommershall gereden waar ze een een heerlijk avond samen doorbrachten.
Nora kon een glimlach niet onderdrukken toen ze beiden zacht lopen, druk in gesprek en hand in hand.
Met hun twee kwam het wel goed. Ze liep door naar de Shanty.
Bij binnenkomst viel ze met haar neus in de boter, Tommy was aan het discussiëren met Madison.
‘Ik zweer je die gozer doe ik nog wat, je zou toch denken dat ze beiden nu wel doorhebben dat ze verliefd zijn!’
Madison stond met een vinger omhoog naar Tommy, ‘je laat het met rust, ze moeten dit doen op hun tempo en daarmee basta! Je houdt je mond wat ik vil je leven, North.’
Nora kon haar lachen niet langer in houden, ‘stop daar beiden mee! Laat ze het zelf uitzoeken. Maar ik denk dat ze sneller tot de conclusie komen dan jullie zouden denken.’



Hoewel het zo eind januari nog koud was, was het ook weer niet te koud en zo een wandeling langs het meer was in het zonnetje zelf aangenaam.
Het water van het meer lag er strak bij en de weerspiegeling van de bergen was prachtig om er in te zien.
Roy en Tibby genoten van dit wonderschone natuur tafereel.
Roy wist dat dit het juiste moment was, hij pakte Tibby’s hand.
‘Tib, deze laatste dagen met jou waren geweldig en ik ben blij dat we elkaar beter zijn gaan leren kennen. Ik weet dat dit nog pril is en dat we nog veel meer hebben te ontdekken maar ik durf met zekerheid te zeggen dat je meer voor mij bent dan een vriendin.’
Tibby voelde haar wangen gloeien en haar hart begonnen sneller te kloppen.
‘Ik zou je nooit vragen om hier weg te gaan met mij maar ik zou hier een nieuwe start kunnen maken met jou. Die jonge knul onlangs liet weten dat de school in Sommershall wel een goeie sportcoach kunnen gebruiken, ik kan zo lang bij Tommy blijven of kijken voor een eigen plekje. Hoe dan ook, als het maar bij jou in de buurt is.’
Tibby voelde tranen opwellen, Roy veegde zachtjes de tranen weg.
‘Tranen van geluk mag ik hopen?’ Tibby kon alleen maar knikken.
‘Ik hou van je Tibby Jamerson, je hebt mij weer hoop gegeven dat er nog een leven bestaat na al de ellende die we beiden hebben meegemaakt. Ik vraag je niet gelijk met me te trouwen maar wil je me vriendinnetje zijn en samen met mij een toekomst tegemoet gaan?’
Tibby moest even slikken, ‘Roy Hobbs, ik wil graag jouw vriendinnetje zijn.’
Voorzichtig boog ze haar mond naar zijn lippen tot ze die van hem aanraakten.
Even aarzelde maar zetten door, Roy trok haar tegen zich aan en beantwoordde haar kus vurig.
Dit voelde goed, het was tijd om los te laten en alleen nog maar vooruit te kijken.
Alles viel op zijn plek. Dit was voor beiden een nieuw begin waar ze naar hadden gezocht.

                                                einde